vrijdag 8 december 2017

De beker vloeit over

Psalm 23:7 U maakt voor mij de tafel gereed voor de ogen van mijn tegenstanders; U zalft mijn hoofd met olie, mijn beker vloeit over.

Als ik denk aan Jezus Christus, dan wordt ik helemaal blij en warm van binnen. Al het andere vervaagt en Jezus schittert. Hij heeft de straf op de zonde gedragen, Zijn bloed heeft gevloeid voor zondige mensen en Hij is ook nog eens uit de dood opgestaan. Als ik daaraan denk, dan word ik klein en Hij heel groot voor mij. Is dat ook zo bij jou? Wordt die Jezus ook zo groot als je aan Hem denkt? Zie jij ook die liefde in Zijn ogen voor de mens, voor jou en voor mij?

Weet je, Hij richt Zijn tafel aan. Jezus is bij het Avondmaal de Gastheer en Hij nodigt jou en mij uit om met Hem te eten. Het is niet een voorganger, ouderling of kerkenraad die de tafel gereed maakt, maar het is Jezus! Hij schaamt Zich niet om met ons aan de tafel te zitten en het brood te breken en de drinkbeker in te schenken. Bij Jezus bestaat die schaamte niet, maar alleen de pure liefde voor zondige mensen. En jij wordt ook genodigd om bij Hem te komen eten. En dan samen denken we aan Zijn verlossing voor ons.

En aan die tafel, daar worden we gezalfd. Natuurlijk niet echt, maar we krijgen elke keer weer die speciale behandeling van Jezus. We worden in Zijn dienst gesteld, we horen bij Hem. Die zalving is alleen voor degenen die bij Hem horen, zij die niet voor hun eigen rekening bij God staan, maar die waarvoor betaald is. Die zalving is niet een eenmalig iets wanneer je gaat geloven, maar een steeds terugkerende kracht dat we van God ontvangen. Jezus wil dat we ook zondag weer voor Hem knielen en Hij zal ons dan zalven, zodat we weer opgebouwd verder kunnen gaan. Misschien weer opnieuw beginnen na een moeilijke periode of doorgaan met vernieuwde kracht.

Die kracht mogen we putten uit die overvloeiende beker. Daar zit het geheim voor elke christen. Want de beker van Jezus Christus, de beker van genade en verlossing, van het bloed dat voor ons heeft gevloeid, die beker stroomt over. Het is een onuitputtende bron van kracht, want Jezus Christus zelf geeft die kracht. Dat is de kracht die de zonde overwon, die de dood overwon, die de satan heeft verslagen. Die kracht is te ontvangen in die beker! En die beker vloeit over, er is werkelijk genoeg voor iedereen. Je komt nooit tekort, het blijft vloeien.

Jezus staat ook bij jou in de gemeente klaar om met jou te eten en te drinken. Hij nodigt ook jou uit om te komen aan Zijn tafel. Inderdaad, niet de tafel van de ouderlingen of oudsten, maar de tafel van Jezus Christus en Zijn kinderen. Die beker vloeit over, ook voor jou. Het is genoeg, want alles wat Christus uitdeelt is genoeg. Kom, laat je zalven door Hem en drink van die overvloeiende beker en we zullen kracht ontvangen om Hem te aanbidden en sterk te staan tot aan de dag dat Jezus terugkomt. Halleluja.


https://www.youtube.com/watch?v=5JkW4o4Ldl0

#thepsalmproject

zondag 3 december 2017

Een hart vol advent

Jesaja 40:3 Een stem van iemand die roept in de woestijn: Bereid de weg van de HEERE, maak recht in de wildernis een gebaande weg voor onze God.

Vandaag de eerst zondag van advent en we lezen een tekst uit Jesaja. Jesaja, soms zou je zeggen: wat moet ik ermee? Het is allemaal uit de tijd van het Oude Testament en het gaat allemaal om de verlossing van Israël. Maar als we nog eens goed lezen dan hebben we het over een Evangelie, want er zit een diepe boodschap in verwerkt voor ons. God wil ons door Jesaja laten zien op Zijn Zoon, Jezus Christus. Dat is het doel van Jesaja, wij die het niet waard zijn, maar toch genade krijgen.

Deze boodschap was allereerst natuurlijk aan het volk gericht. Hier wordt gesproken over het klaar maken voor God! Een stem roepende in de woestijn, die kennen we allemaal wel. Johannes de Doper die vanuit de woestijn Christus predikte. Hij was de voorloper en bereidde de weg van de Heere. Want na Johannes de Doper kwam Jezus zelf, de Zoon van God! En dat was de ultieme verlossing voor het volk Israël, want zoals we hier lezen moet weg recht gemaakt worden in de wildernis. Er moet een gebaande weg worden gemaakt voor God, ja voor ónze God!

En zo kunnen we de lijn doortrekken naar onszelf. Want ook wij staan weer aan het begin van advent. De tijd van verwachting, de tijd naar het kerstfeest waarbij we vieren dat Jezus op aarde is gekomen. En als wij dan advent vieren, dan moet bij ons ook de weg gebaand worden. Wij zitten vaak zo vol met onze eigen dingen, met alles wat ons bezighoudt hier op aarde. Het hoeft op zich niet eens verkeerd te zijn, maar is er ondanks dat wel ruimte voor de Koning? En moeten we dan niet bij onszelf naar binnen kijken en grote schoonmaak houden? Want we moeten de weg vrijmaken voor Hem, voor Jezus Christus!

Zo mogen wij in advent toeleven naar het kerstfeest. Vandaag stellen we ons de vraag: is er ruimte in ons hart voor Jezus? Is er werkelijk genoeg ruimte voor Hem om in ons leven het belangrijkste te zijn? Belangrijker dan je man, vrouw, kind, vriend, werk, hobby, etc? Als Jezus ons zou vragen: wat is het belangrijkste in je leven? Wat zou dan je antwoord zijn? Kunnen we dan zeggen: Heere, dat ziet en weet U toch! Dat bent U!

Laten we zo advent ingaan en niet alleen naar het kerstfeest, maar ook naar de wederkomst van Christus! Uitzien met een verlangend hart naar Hem, zoals een geliefde uitziet naar de komst van zijn of haar geliefde. En dan mogen we ruimte maken voor Jezus Christus in ons hart! Want Hij heeft de straf voor ons gedragen, Hij heeft de dood overwonnen, Hij is afgedaald naar de zondige aarde om te sterven voor de mensen. Hij heeft recht op die ruimte in ons hart. Hij zal in ons hart werken en Zijn verhaal in ons schrijven. Ons leven wordt voor Hem, uit dankbaarheid!

Advent, heb jij ruimte voor Hem?