De liefde van Christus

1 Korinthe 15:3 Want ik heb u ten eerst overgeleverd wat ik ook ontvangen heb, dat Christus gestorven is voor onze zonden, overeenkomstig de Schriften.

Ga je mee een kijkje nemen op Golgotha? Zie je, daar hangt een Man aan een kruis. Hij hangt tussen we andere mannen in en spreekt af en toe een paar woorden. Maar het zijn krachtige woorden, woorden van vergeving, van eeuwige redding, een uitroep naar God en een verklaring van het volbrengen van Zijn grote opdracht: sterven voor de zonden van de mensen.

Jezus wordt veel gebruikt als vloek, Hij wordt vaak bespottelijk weggezet en er wordt over Hem gesproken als over een sprookje. In de wereld, op Facebook, op televisie het maakt niet uit waar je kijkt en leest, maar je ziet zo’n haat tegen Hem. Maar waarom die haat? Want als je een kijkje hebt genomen op Golgotha, zie je daar die Christus die de hele wereld op Zijn schouders draagt. Hij moest sterven als straf op de zonde van de mensen. Ja, daar kun je blind voor zijn, maar Hij wil ook jou ogen openen. Zijn liefde voor mensen is oneindig diep, Hij wilde er zelfs voor sterven.

Die Jezus mogen wij aanbidden, want Hij heeft de straf van God gedragen. Jij zou het zelf niet kunnen, ik zou niet eens aan een kruis kunnen hangen en aan anderen denken dus laat staan dat we voor anderen kunnen sterven? Maar Jezus heeft Zijn leven gegeven en dat is de kern van het geloof.

Hij heeft Zichzelf weggegeven, overgeleverd aan de satan en de dood. Hij is tot in de hel neergedaald, uit pure liefde. Er zit absoluut geen grammetje eigen belang bij, maar Hij heeft Zich gegeven als offer. Voor jouw zonden, zonder dat je er iets voor hoeft of zelfs maar kunt doen. Het hoeft allemaal niet nog te gebeuren, het is al volbracht. Je hoeft het alleen te geloven.

En wanneer we dit voor ons mogen geloven, deze heerlijke liefde van Jezus, dan vallen we in aanbidding!

Here Jezus, mijn Verlosser! U bent hoogverheven en Uw liefde is onuitputtelijk. U bent aan het kruis gegaan voor mij en hebt mijn zonden gedragen. Wat een heerlijke Redder bent U. Ik prijs U om wie U bent, om wat U doet en om wat U hebt gedaan. Niemand houdt zoveel van mij, als dat U doet. En daardoor mag ik van U houden, als van niemand anders. U bent volmaakt, heilig, heerlijk, wonderlijk en liefdevol. Mijn Jezus, mijn Redder. Halleluja!

https://www.youtube.com/watch?v=X8ZeONHBV5k

Adam en Christus: de eerste mens vs. de volmaakte Mens

Genesis 2:7 toen vormde de Heere God de mens uit het stof van de aardbodem en blies levensadem in zijn neusgaten; zo werd de mens tot een levend wezen.

Adam is de eerste mens op aarde en dus ook de eerste in het geslacht van Jezus Christus. De tijd van Advent is weer aangebroken en de komende tijd wil ik personen onderzoeken die in het geslacht van Jezus een plaats hebben. Vandaag de eerste mens: Adam.

Er lag alleen een beetje stof op aarde, tussen die prachtige schepping van God. En dat was niet zomaar een laagje stof, maar het was stof waaruit God de mens zou scheppen. God vormde de mens uit het stof van de aardbodem en blies levensadem in zijn neusgaten. De mens ontvangt hier het leven van God. Adam is de eerste mens die door God is geschapen en gevormd en God blaast levensadem in hem. De mens is totaal afhankelijk van God!

Maar het toont ook Gods grootheid en majesteit dat Hij de mens vormde uit eigenlijk niets en het adem geeft. Waarom zou God dit hebben gedaan? Dat lees je in het verzen hiervoor: de aarde had nog geen veldgewas, omdat het nog niet geregend had. Maar nu had God de aardbodem bevochtigd en nu was het tijd voor de mens om in Gods plan aan het werk te gaan. De aardbodem moest bewerkt worden, dat was de primaire taak van de mens. God zorgde voor alles en de mens hoefde er alleen maar voor te zorgen. Hij komt terecht in een gespreid bedje kun je eigenlijk wel zeggen. Wat zal de mens dankbaar zijn naar God, toch?

Maar later gaat het mis. De satan heeft zich in de hemel tegen God gekeerd en probeert nu ook de kroon op de schepping voor zich te winnen. Maar de mens staat aan Gods zijde, zul je denken. God die hem het leven heeft gegeven, daar kan hij toch niet in opstand tegen komen? En toch gebeurt het onwerkelijke. De mens vindt zichzelf belangrijker dan God en wil gelijk aan Hem staan en keert zich tegen zijn Maker. Wat zal God bedroefd zijn, wat zal dit een pijn doen bij de Schepper. Zijn maaksel zal nu verloren gaan, ze zullen de dood moeten sterven. Dat is de straf die God heeft gezet op de zonde en nu maakt de mens die fatale fout. En wij zijn allemaal kinderen van Adam, allemaal besmet met hetzelfde virus: de zonde. Allemaal ten dode opgeschreven, of toch niet?

Want God ontbrandt niet in toorn wanneer de mens in zonde valt, maar Hij toont Zijn majesteit en Zijn volkomen liefde voor de mens. Hij belooft direct een Verlosser die de strijd van het kwaad zal winnen en de dood zelfs zal overwinnen. Er is hoop voor de mens na de zonde van Adam: de Zaligmaker!

En als we een sprong maken in de geschiedenis, dan staan we naast een leeg graf. Jezus Christus heeft de zonde en de dood overwonnen! Hij heeft de weg naar God weer vrijgemaakt. De tweede Adam, de eerste mens zonder zonde, heeft aan Gods gerechtigheid voldaan en heeft de straf gedragen. En dat is niet voor zichzelf, maar voor ieder mens die in Hem gelooft. Zoals ieder mens in de zonde is vanaf het moment dat Adam zondigde, zo kan nu elk mens die zijn leven geeft aan de tweede Adam weer met God verzoend worden. Dat is nog eens Evangelie.

En dan mogen we ook leven in de wetenschap dat we gered zijn. Jezus heeft je zonden afgewassen en betaald. We hebben nog steeds onze zonden, dat virus zal pas weg zijn wanneer we sterven. Maar het is geen dodelijk virus meer, want daar heeft Christus voor gezorgd. Dan kunnen we toch alleen maar dankbaar op onze knieën vallen en Hem, die grote Verlosser, aanbidden! De Vader schiep de eerste mens, maar gaf de volmaakte Mens als verzoening.