Straf en genade

Jozua 7:19 Toen zei Jozua tegen Achan: Mijn zoon, geef de HEERE, de God van Israël, toch de eer en doe voor Hem belijdenis. Vertel het mij toch wat u gedaan hebt, verberg het niet voor mij.

Een geschiedenis uit de Bijbel die je eigenlijk liever niet leest. Hier komt het beeld naar voren van een toornige God, die meedogenloos straft op de zonde. Als je het Bijbelgedeelte leest, dan krijg je van verschillende kanten nieuwe inzichten. De impact van zonden in je leven, niet alleen voor jezelf maar ook voor anderen. Een God die de zonde bestraft en die niets door de vingers ziet. Maar ook een God die vergeven wil en de boosheid kan laten varen. Zullen we samen die inzichten bestuderen?

Het volk Israël heeft Jericho verslagen en de stad ingenomen. Niemand mocht spullen uit de stad meenemen en voor zichzelf houden. Het was duidelijk aangegeven dat dit bestraft zou worden. Toch had Achan het gedaan en ik denk dat hij het zo stiekem heeft gedaan dat niemand het heeft gezien en Achan dacht dat hij het wel kon maken. Maar daar ging het mis, want de volgende stand zou geen tegenstand moeten kunnen bieden. Het kleine Ai zou zo verslagen moeten zijn. Maar het liep anders! Ze verloren de strijd en toen Jozua aan God vroeg hoe dit kwam, kwam de zonde van Achan aan het licht. Er zat een kink in de kabel tussen het volk en God! Een zonde en daardoor mislukte deze ‘simpele’ opgave om de stad in te nemen.

Zo zie je dat de zonde in je leven effect heeft op al het andere dat je doet. En ja, zonden doen we allemaal en welke zonde geeft dan dit effect? Iedereen van het volk deed immers zonde? Klopt, maar God had dit expliciet genoemd en ervoor gewaarschuwd. Er is dus verschil in de uitwerking van de zonde in ons leven. Sommige zonden werken door en richten meer schade aan. Heb jij misschien zulke zonden? Zullen we ons leven eens tegen het licht van Gods wet houden en onze zonden bekijken? Of zijn wij beter en doen wij geen zonden?

Want het is belangrijk om onze zonden te zien. God ziet immers geen zonden door de vingers. Hij heeft zelfs Zijn eigen Zoon naar de aarde gestuurd om te sterven en af te dalen naar de hel, als straf op de zonde. God laat de zonde niet onbestraft. Als je verder leest in het hoofdstuk, dan zien we echt een gruwelijk straf op deze zonde van Achan. Ik werd er misselijk van, maar het was een waarschuwing. Laat geen zonde toe in je leven, vecht er tegen en plaats niets boven God. Want dan loopt het niet goed af. Die waarschuwing geldt voor ons allemaal. En wat doen we ermee?

Maar God vergeeft ook weer na de straf en dan laat Hij Zijn boosheid varen. Dat lezen we in vers 26. Hij denkt er dan niet meer aan terug en is het klaar. Daarom heeft het werk van Jezus zoveel waarde, want als Hij onze zonden vergeeft dan vergeet God ze en is Hij er niet meer boos om. Vergeven zonden door het bloed van Christus zijn weg, niet meer bekend. Dat is toch heerlijk! Dat is toch pure genade van God! Want als al die zonden zouden blijven tellen, hoe zouden we dan ooit God onder ogen kunnen komen? Nu mogen we komen ,want de zonden zijn vergeven.

Wat doen wij met deze les uit Jozua? Onze tijd is anders en ondertussen is Jezus naar de aarde gekomen. Maar God is nog dezelfde, de mensen zijn nog hetzelfde en zelfs de zonden zijn hetzelfde. Wij mogen deze les trekken: Belijd je zonden, strijd tegen de zonden en leef door genade.

Een opdracht voor het leven

Jozua 1:7 Alleen, wees sterk en zeer moedig, door nauwlettend te handelen overeenkomstig heel de wet die Mozes, Mijn dienaar, u geboden heeft. Wijk daar niet van af, naar rechts of naar links, opdat u verstandig zult handelen overal waar u gaat.

Mozes is gestorven en God geeft Jozua de opdracht om het volk te leiden. Ze moeten de Jordaan nog oversteken om het land Kanaän te veroveren. God heeft hun al de overwinning beloofd, Hij heeft gezegd dat ze het land zullen innemen. God geeft Jozua een opdracht mee, niet omdat God daar afhankelijk van is, maar om dicht bij God te blijven. God zal zijn belofte niet verbreken, maar Jozua en het volk moeten wel naar Zijn wil leven. Dat is de belangrijkste opdracht die Jozua mee krijgt en met Jozua krijgen wij die ook van God.

Jozua moet in de wetten van Mozes blijven, de dienaar van God. Uiteindelijk zijn de wetten van God zelf natuurlijk, maar het wordt Jozua op het hart gedrukt. Dat vraagt om sterk te zijn en het vraagt om moed. Dat geldt niet alleen voor Jozua en het volk toen, maar ook voor ons nu. Het leven naar de wil van God gaat niet van een leien dakje, maar daar moet je sterk voor zijn en moed hebben om naar Zijn wil te leven. God laat Zijn wil duidelijk zien in de Bijbel en wie zijn wij om daar tegenin te gaan? Heb je de moed om naar Gods wil te leven? Sta jij sterk zodat je Zijn wil kunt doen?

Jozua mag niet afwijken van de wetten van Mozes, niet links en niet rechts. Dat maakt extra duidelijk dat die wegen niet de wegen van God zijn. Ga je rechts, dan dwaal je af, maar ook als je links gaat. Volg het pad van Mijn wil en je zult op de juiste plek uitkomen. Ook is het verstandig om dat te doen, want als je afdwaalt, verlies je God. God keert Zich niet van mensen af, maar mensen keren zich van God af. Daarom is het belangrijk om dicht bij Hem te leven en ook naar Zijn wil te leven. Het is dus ook een leugen als je mensen hoort dat het allemaal niet uitmaakt wat ze doen, omdat ze toch in Christus zijn. Nee, we moeten leven naar de wil van God en dat is Zijn geboden houden. Dat zal niet lukken, en daar is Christus voor gestorven, maar het moet wel ons verlangen zijn.

We hoeven deze opdracht niet alleen uit te voeren, want met Zijn hemelvaart heeft Christus ons een belofte gedaan. Ik laat jullie niet achter als wezen, maar de Heilige Geest zal komen en die zal jullie bijstaan. De Geest van God staat ons bij, dat is toch bijzonder. God geeft ons een opdracht, maar ook nog eens een hulp om die opdracht te houden. De Geest wil in ons werken en ons vernieuwen, elke dag weer. Er moet steeds een stukje van onszelf worden afgebroken, zodat er steeds een stukje Christus bij kan komen.

Wij mogen zo in Christus op de weg naar de eeuwigheid wandelen. We moeten niet rechts of links van die weg gaan lopen, want dan lopen we verkeerd. Vraag God om je te leiden en je ontvangt Zijn Geest. Christus is niet zomaar voor jou en mij aan het kruis gegaan, zodat wij er maar rustig op los kunnen leven. Nee, Zijn werk is wel voor ons, maar wij mogen groeien in Zijn liefde. Dat is onze weg en dat is onze opdracht. God steeds beter leren kennen en onze relatie met Hem versterken en zo leven dat het Hem behaagt. Een opdracht voor het leven: ook voor jou?