God vergeeft

1 Johannes 1:9 Als wij onze zonden belijden: Hij is getrouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid.

Ja hoor, daar ga je weer. Je moet weer naar God toe met je eigen ik. Je hebt weer je vaste zonden begaan en het lijkt wel of het er steeds meer worden. En eigenlijk schaam je jezelf, omdat je weer naar God toe moet en weer vergeving moet vragen. Kan het nu nooit eens afgelopen zijn? Zal God het eigenlijk nog wel vergeven? Wordt Hij niet moe van mij? Komt dit je bekend voor? Dan is deze tekst voor jou geschreven in de Bijbel. Maar misschien herken je het niet, ook dan is deze tekst voor jou. Want als wij naar God gaan met onze zonden en ze belijden, dan worden de zonden vergeven.

Wij hoeven niet te twijfelen of God onze zonden vergeeft. Al doen we een zonde voor de honderdste keer, wanneer we deze belijden bij God zal Hij ze vergeven. Want God is getrouw! God laat geen bidder staan en God heeft immers Zijn Zoon gegeven die voor de zonden is gestorven. En vanuit dat bloed zal elke beleden zonde worden vergeven. Hij is rechtvaardig, want Jezus is ervoor gestraft. Hij is niet zomaar gestorven. Nee, er moest bloed vloeien en iemand moest sterven. Dat is Jezus geweest en Jezus wil ons vrijspreken bij de Vader. Zo is God rechtvaardig wanneer Hij onze zonden vergeeft.

Je zonden worden schoongewassen door het bloed van Jezus Christus. Hij wast ze allemaal weg en zo worden we gereinigd van alle ongerechtigheid. Weet je wat dat betekent? Dat ons vuile hart helemaal schoon is. Hoe sterk de vervuiling ook is en hoe hardvochtig de aanslag op je hart is, Jezus’ bloed heeft kracht om het allemaal te reinigen. Er is geen spatje meer te zien en het is helemaal schoon! Kun je je dat voorstellen? Niet? En toch is het zo! Jezus doet dit voor ons, wanneer wij onze zonden belijden voor de troon van genade, voor de troon van God.

Daar zit dan ook een keerzijde aan. Wanneer wij onze zonden niet belijden, dan zullen ze niet vergeven worden. Dus wanneer jij besluit ze voor jezelf te houden, of misschien denk je zelfs dat je geen zonden (meer) doet, ze zijn dan voor je eigen rekening. God wil ze vergeven, maar dan moeten we ze belijden. We moeten belijden dat we God verdriet doen en dat we Jezus nodig hebben voor onze zonden. En dat we nog steeds niet perfect zijn en zonde doen.

En het houdt ook in dat we aan de slag gaan met ons leven. Dat we door de hulp van Gods Geest gaan werken aan ons leven. Dat we de strijd tegen de zonde aangaan, dat we ons niet steeds mee laten slepen in dezelfde zonden, maar juist de hakken in het zand zetten. Want we willen toch op Christus lijken? We willen toch rein leven voor Hem? Dat hoort toch bij een christen? We zullen zondig blijven, maar we moeten niet in de zonde blijven en geen slaven van de wereld blijven. Christus heeft overwonnen en van daaruit mogen wij leven. Als overwinnaars van de zonde! We zijn gered door Zijn dierbaar bloed.

Heere God, dank U dat U onze zonden vergeeft. We komen steeds bij U met onze zonden en wilt U ons wassen door het bloed van Uw Zoon. En als er zonden zijn die we niet zien, wilt U ze laten zien, zodat we er tegen strijden kunnen. Geef dat we mogen leven tot Uw eer.

Ik ben van U

1 Korinthe 3:23 U echter bent van Christus en Christus is van God.

Bij wie hoor jij? Op die vraag kun je veel antwoorden verwachten. Ik hoor bij feyenoord roept de een en de ander zegt: ik ben van ajax. Een ander antwoord kan zijn: ik hoor bij de evangelischen en een anders zegt bij de gereformeerden. Weer een ander zegt ik hoor bij de kinderdopers en een ander bij de volwassendopers. Zo zijn er veel voorbeelden te noemen waar je bij kunt horen, van wie je kunt zijn. Maar wanneer we deze vraag ik het licht van de Bijbel stellen, mag er maar 1 antwoord klinken: ik ben van Christus.

Ieder mens, niet één uitgezonderd, heeft zich tegen God gekeerd. Ieder mens wil vanuit zichzelf niets met God te maken hebben. Ieder mens kiest vanuit zichzelf voor zichzelf en niet voor God. Waarom is dat toch? Omdat de mens niet van God wil zijn. De mens wil zelf bepalen wat hij of zij doet en eigenlijk wil ieder mens zelf god zijn. Dat is de smet die de mens heeft gelegd op de schepping van God en dat heeft diepe wonden geslagen. De hele schepping is bevlekt en doordrenkt met zonde en de aarde zal niet lang meer bestaan. God zal het wegvagen en iets nieuws ervoor terug maken. En ieder mens, die niet in Christus gelooft, zal verloren gaan.

Dat is een keiharde boodschap, of niet? Hier worden wij mensen neergezet als tegenstanders van God en dat zijn we inderdaad. Maar God heeft het daarbij niet laten zitten, want Hij heeft vanaf het eerste moment een belofte gedaan. De mens moet een kans krijgen om zich te bekeren en het weer met God in orde te maken. Daar moet de straf voor gedragen worden, er moet bloed voor vloeien. En dat bloed heeft gevloeid op Golgotha, waar Jezus Christus aan het kruis is gegaan om te sterven voor de zonde van de mens. Om de strijd met de satan te winnen en zo de weg vrij te maken om met God verzoend te worden.

En wanneer wij deel uitmaken van die mensen, die gered zijn door het bloed van Jezus Christus, dan zijn wij van Hem! Je mag dan zeggen: ik ben van Christus! Niets is mooier op deze aarde, niets maakt je meer vervuld van blijdschap dan te zijn van Jezus Christus. Wanneer je van Hem bent, dan ben je verzoend met God en mag je uit genade leven. Je leven mag gericht zijn op Hem en hoeft niet meer gericht te zijn op jezelf. Je stelt jezelf toch alleen maar teleur, maar Hij zal je nooit teleurstellen. Hij zal er altijd voor je zijn, tot in eeuwigheid.

En Jezus wil dan in je doorwerken, Hij wil je vernieuwen. Zijn bloed druppelt elke dag en bedekt onze zonden. Hij doet onze voorspraak bij God en pleit ons vrij van onze zonden. Steeds wanneer wij de zonde doen, laat Hij Zijn handen aan God zien en toont Hij het bloed aan de Vader en zegt daarmee: Ik ben voor hem of haar aan het kruis gegaan. Zie toch de zonde niet aan en laat Uw toorn niet ontbranden, want deze is van Mij.

Zo mogen wij schuilen bij Jezus Christus. We zijn van Hem en Hij is er voor ons. Hij helpt je bij je strijd tegen de zonde, want dat doet Hem pijn en beschadigd ons. Hij wil dat we vrij worden van onze zonden en daar geeft Hij Zijn Heilige Geest voor. En die wil ons leren Wie Jezus is, meer en meer.

Eten tot Zijn gedachtenis

Lukas 22:19 En Hij nam het brood en nadat Hij gedankt had, brak Hij het en gaf het aan hen met de woorden: Dit is Mijn lichaam, dat voor u gegeven wordt. Doe dat tot Mijn gedachtenis.

Tijdens het lezen van Lukas 22 zijn we aanwezig bij het laatste avondmaal van Jezus en Zijn discipelen. Het is het Pesachfeest en ze eten met elkaar. Maar het is niet zomaar een avondmaal, het is het laatste eten en drinken dat Jezus tot zich zal nemen in de tijd totdat Hij aan het kruis gaat sterven voor de zonden van de wereld. Het laatste moment samen, totdat het ultieme moment komt waar Jezus voor naar de aarde is gekomen. Het redden van zondaren.

En als Jezus het Avondmaal instelt, draait het maar om één Iemand en dat is Jezus zelf. Het is Zijn lichaam dat gegeven wordt. Niet zomaar een lichaam, maar het lichaam van de Zoon van God! Hij heeft Zijn lichaam aan het kruis gegeven en daarom breekt Hij het brood en deelt het uit. Het brood dat wij aan tafel mogen eten, dient als het lichaam van Christus. Zijn zondeloze lichaam, geschonden door de mensen, maar weer opgewekt door God. Daar mogen we aan denken als we het brood eten. En dat is niet om verdrietig te worden, het ziet namelijk niet op onszelf, maar we mogen daardoor worden opgewekt want het ziet op Christus! Hij heeft de zonde verslagen en teniet gedaan.

Het lichaam is voor ons gegeven. Christus is niet zomaar gestorven, Hij is voor jou en mij gestorven. Hij heeft zichzelf gegeven om jou en mij zalig te maken. Laat dat eens op je inwerken. God houdt zoveel van jou, dat Hij Zijn Zoon heeft laten sterven. Christus houdt zoveel van jou, dat Hij Zijn lichaam heeft gegeven. Hij is afgedaald in de hel en is gestorven, maar ook weer opgestaan. Het heeft Hem veel gekost en het was echt niet makkelijk. Dat kunnen zien aan de angst die Hij heeft in de tuin van Gethsémané, als Jezus zelf bloed zweet. En toch heeft Hij het gedaan, zoveel liefde heeft Hij voor jou.

En nu mogen wij eten tot Zijn gedachtenis. Dat is het Avondmaal. Door het Avondmaal worden wij niet behouden, door het Avondmaal worden wij niet zondiger. Nee, het is tot Zijn gedachtenis. Waarom zouden wij daar nu aan moeten denken? Zodat we niet vergeten wat Hij heeft gedaan. Niet alleen de liefde die Hij voor ons heeft, maar ook de zonde in onszelf. Want alleen kunnen wij God niet behagen, alleen kunnen wij niet eens voor God staan. Maar nu Jezus de straf heeft gedragen, kunnen wij voor God verschijnen.

Dan mogen we ons diep verwonderen over het werk dat Hij heeft gedaan. Nee, niet uit gewoonte Avondmaal vieren. Niet aanschuiven, eten en weer in de bank gaan zitten zonder dat het iets met je doet. Je moet terugdenken aan Zijn werk, aan het lichaam dat voor jou gebroken is. Dan wordt je klein, dan weet je dat je zelf niets voorstelt, maar je weet ook hoe groot Jezus Christus is en dat je bij Hem hoort. Dan mag je hart opspringen van vreugde en dan mag je met een loflied opstaan van de tafel, ja zelfs een overwinningslied!

Komt eet en ziet dat de Heere goed is!

Een schat in de hemel

Lukas 12:34 Want waar uw schat is, daar zal ook uw hart zijn.

We hebben ze allemaal wel: schatten. Zo zijn mijn vrouw en kinderen voor mij schatten, maar ook mijn werk is soms een schat waar ik heel voorzichtig mee ben. Jij hebt zo vast ook je schatten, dat kan bijna niet anders. Ieder mens heeft schatten, dingen of zaken die hij of zij waardevol vindt. Dat is in sommige gevallen natuurlijk heel goed, maar wat is je belangrijkste schat?

Jezus geeft les over bezorgd zijn en over het druk maken om allerlei zaken op aarde. Een bijzondere les over vogels die niet zaaien en over lelies die groeien, ondanks dat ze niet werken. God geeft dat dit allemaal gebeurd en Hij zorgt voor de planten en de dieren. Maar als Hij dit allemaal geeft, zal Hij dan niet aan ons mensen denken? Wij kleingelovigen! Ja, dat moeten we bekennen: ons geloof is vaak maar zo klein. We denken zo klein van God, terwijl Hij het beste met ons voorheeft. Wij willen alles zelf doen, maar vergeten vaak dat God er is.

Daarna gaat Jezus verder met Zijn preek en spreekt over ons hart en onze schatten. Waar zijn onze schatten? Is onze schat in de hemel of hier op de aarde? Dat is een vraag op leven en dood, een vraag tussen vergeving en voor eigen zonden staan, een vraag tussen God en de aarde. Heb jij daar een keus in gemaakt? Je moet kiezen, je moet kleur bekennen en de schat die het meeste waarde heeft overhouden.

Weet je, Jezus kent ons door en door. Hij kent ons hart en weet waar vanuit onszelf onze schatten liggen. Die liggen natuurlijk hier op aarde en dat vinden wij maar al te fijn. Denk erom dat je aan mijn schat komt! Ja, op die manier beschermen we onze schatten en het liefst praten we die schatten ook nog goed. Dat staat nergens in de Bijbel of we halen teksten aan als: ja maar ik ben vrij. Nou gefeliciteerd als dit het geval is, maar wanneer je hart nog aan de aardse schatten vastzit, ben je niet vrij. Je bent in de ban van die schat! En daar moeten we mee stoppen.

We moeten daarmee stoppen omdat ons hart is waar onze schat is. En voor onze eeuwige zaligheid is het nodig om ons hart in de hemel te hebben. Daar zit God immers, met aan Zijn rechterhand Zijn Zoon. Als daar ons hart is, dan zijn we in Jezus Christus en dan zijn we waarlijk vrij. Dan mogen we leven tot zijn eer en die schat met ons leven bewaken. Die kan trouwens niemand van ons afnemen, die kan door niets en niemand worden aangetast, want in de hemel is die schat veilig.

Het is ook nog eens de mooiste en waardevolste schat die er ook maar te krijgen is. Het is gekocht met het bloed van de Zoon van God, Jezus Christus en dat is de duurste prijs die ooit ergens voor is betaald. Maar wel een prijs uit liefde, uit liefde voor jou en mij.

k Heb een beurs die niet oud wordt
'k Heb een schat die nooit opraakt
'k Heb een schat in de hemel
En 'k heb Jezus in mijn hart
Hij is Koning, Hij is Koning
Hij is het die ons bevrijdt
Hij is Koning, Hij is Koning
Koning in eeuwigheid

Over ons en onze kinderen

Mattheus 27:25 En heel het volk antwoordde en zei: Laat Zijn bloed maar komen over ons en over onze kinderen.

De mensen zijn uitzinnig wanneer Jezus bij Pilatus staat. Ze staan daar op het podium van Gabbatha en Pilatus heeft Jezus verhoord. Hij ziet geen schuld in Hem, maar de mensen willen maar één ding: Jezus moet sterven. Het wordt gevoed door de Farizeeën en de mensen raken door het dolle heen. Pilatus wast zijn handen in onschuld, iets dat natuurlijk onmogelijk is, en hij zegt tegen het volk: u ziet maar. Het volk reageert op een verschrikkelijke wijze waarbij ze niet beseffen wat  ze eigenlijk roepen: Laat Zijn bloed maar komen over ons en onze kinderen.

Wat hebben de mensen toch geroepen, het bloed van Jezus mag over hun en hun kinderen komen. Wat verschrikkelijk als je daar bij nadenkt. Dat Jezus wordt gestraft mag op hun conto worden geschreven, ze nemen volledige verantwoordelijkheid. Maar wat zeggen ze hier eigenlijk mee? De mensen zetten zich af tegen Jezus, ze willen niets met de Zaligmaker van doen hebben. Ze hebben zelf een diepe haat tegen hem, zelfs zo erg dat ze Hem willen laten kruisigen. En dat nemen ze ook nog voor hun rekening.

Niet alleen voor zichzelf overigens, maar ook voor hun kinderen. Ze roepen het onheil af over hun kinderen, ze nemen ze mee in de zonde van de afwijzing van Christus. Hoeveel ouders zijn er wel die hetzelfde met hun kinderen doen. Ze leren hun kinderen niet wie Jezus is, ze leren hun kinderen niet te leven naar Zijn wil. Ze leren hun kinderen niet de liefde van Christus, dat Hij zelfs voor ons is gestorven en door God verlaten is om voor de mensen zaligheid te geven. Wat is dat toch triest wanneer je als ouders het geloof links laat liggen en je kinderen het niet meegeeft. Je staat eigenlijk tussen de Farizeeën en het volk en je roept mee: Laat Zijn bloed maar over ons en onze kinderen komen. Verschrikkelijk!

Toch is het aan de orde van de dag, kinderen worden bijna losgelaten. Zelfs op jonge leeftijd wordt het ze niet meer bijgebracht. Maar dat is niet het enige, wat laten we als volwassen zelf zien aan de kinderen? Wat zien onze kinderen wanneer ze hun ouders zien? Is het een leven waarin Christus centraal staat? Is Christus echt het belangrijkste voor je? Ben je een leesbare brief van Christus voor je kinderen? Ga maar eens voor de spiegel staan, sla de Bijbel open en laten we ons dan deze vragen stellen.

Het is namelijk ook zo dat we onze kinderen op een andere manier met het bloed van Christus in aanraking kunnen brengen. Het bloed dat verzoent tot zaligheid. Onze kinderen vertellen van de grote daden van Christus voor ons mensen, ze vertellen van de liefde van God voor zondaren en zo Christus verhogen. Maar ook laten zien in ons leven hoe fijn het is om Christus centraal te stellen in je leven, om te leven naar God geboden. Onze kinderen meenemen en op laten groeien tot Zijn eer, ze meenemen naar de kerk. Ze prikken er gauw genoeg doorheen wanneer het niet echt is. Ben jij echt? Laat je dat zien?

In afhankelijkheid van Christus mogen wij onze kinderen vertrouwd laten worden met het bloed van Hem. We mogen ze laten zien Wie Hij is en Wie Hij wil zijn voor ons. Dat is de weg voor christelijke ouders en dan ontvangen wij ook de zegen van Hem! Hij die ons liefheeft, die zelfs voor ons stierf terwijl we eigenlijk zelf hadden moeten sterven. Wat een heerlijke Verlosser! Kom maak God met mij groot!

Kracht door Christus

Markus 5:30 En meteen toen Jezus merkte dat er kracht van Hem uitgegaan was, keerde Hij Zich om in de menigte en zei: We heeft Mijn kleren aangeraakt.

De vrouw die bloed vloeide raakte Jezus aan. Ze was ziek en niemand kon haar helpen. Het was druk om Jezus heen en Hij werd vaak aangeraakt, maar nu voelde Hij kracht uit Zich gaan. Er stroomde kracht van Christus over naar de vrouw en ze werd genezen, op hetzelfde moment. Er was geen twijfel mogelijk want het bloed stopte direct met stromen. Wat een geweldige kracht gaat er uit van Christus en wat is het een genade dat wij ook die kracht mogen ontvangen.

Christus wil die kracht aan ons allemaal geven. Hij wil het uitdelen aan iedereen die erom vraagt. Die kracht krijg je niet door alleen maar naar de kerk te gaan, maar die kracht krijg je als je Christus erom vraagt. Het was erg druk om Jezus heen, zoals al eerder gezegd en toch voelde niet iedereen die Hem aanraakte die kracht. Waarom niet? Het gaat om de intentie van Hem aanraken, je moet die kracht willen ontvangen. Als je alleen maar in de kerk zit of uit je Bijbel leest uit gewoonte, dan zul je die kracht niet ervaren. Je mag Christus vragen om Zijn kracht en dan zal Hij die geven.

Hij weet immers wat wij nodig hebben! Hij wist dat deze vrouw kracht nodig had om genezen te worden en dat gebeurde dan ook. Die vrouw vroeg Jezus niet om genezing met mooie woorden of een hoop gedoe. Nee, ze wilde Hem alleen maar aanraken, dat was genoeg. De rest laat ze aan Christus over, want Hij deelt uit! Wij hebben die kracht niet van onszelf, maar ontvangen die van Hem!

Die kracht van Christus is niet alleen voor zieke mensen, maar ook voor mensen met verdriet of pijn. Innerlijk pijn van het verlies van een dierbare of psychische problemen waar een mens al langer last van kan hebben. Christus is degene die dan kracht kan geven om erdoorheen te komen. Nee, niet dat vervolgens alle problemen naast je neer vallen, maar wel om de problemen te dragen. Hij kent ons en als wij tot Hem komen, dan staat Hij al klaar om ons Zijn kracht te geven. Daar hoef je niet aan te twijfelen.

Jezus geeft ook kracht om stand te houden in het geloof. Misschien heb je wel eens twijfel of val je voor je verleidingen. Dan is ook Christus er voor je. Allereerst om je te vergeving, want in Zijn vergevende bloed is kracht om zonden weg te doen. Kracht om niet alleen te vergeven, maar je ook te helpen de strijd ermee aan te gaan. Hij deelt die kracht uit, om niet. Het is niet zo dat net als bij die vrouw alles in een keer gelijk over is. Het zal meestal een proces zijn waarin je sterker wordt. Maar je moet Hem er wel om vragen! Dan zál Hij het geven, daar mag je zeker van zijn.

Weet je wie je laat twijfelen aan je geloof? Satan. Hij wil dat je onzeker bent over je redding, want je wordt dan een makkelijke prooi. Christus daarentegen wil je zekerheid geven, want Hij geeft je de kracht. Door Hem ben je zalig, niet door jezelf. Dus je hoeft niet te twijfelen!

Daar is kracht, kracht, wonderbare kracht in het bloed van het Lam! Dank U Heere Jezus voor de kracht die U ons wilt geven. Wij verdienen het niet, maar mogen toch ontvangen. Wat een liefde, want een genade van U. Ik aanbid U Heer, met heel mijn hart, ik aanbid U Heer met heel mijn verstand, want U bent mijn Heer!