Een rotsvaste hoop

Hebreeën 6:19 Deze hoop hebben wij als een anker voor de ziel, dat vast en onwrikbaar is en reikt tot in het binnenste heiligdom, achter het voorhangsel.

Waar hoop je op? Dat kan een vraag zijn die aan ons allemaal gesteld kan worden en het antwoord is meestal een onzeker iets. Misschien hoop je op een goede baan, een leuk huis, een leuke partner of misschien hoop je wel rijk te worden. We hopen allemaal wel op iets, maar het is toch allemaal wat onzeker. Dat is typisch de hoop van deze aarde, die is niet vast maar onzeker. Maar als we de hoop hebben op God, dat is een zekere hoop!

De schrijver van de brief aan de Hebreeën wil de lezers opbouwen door ze hoop te geven. En dat is niet een hoop die onzeker is, maar een rotsvaste hoop. Het gaat over de vervulling van Gods belofte aan Abraham. Maar ook over de vervulling van Gods belofte op verlossing, dat Jezus Christus zal terugkeren om ons mee te nemen naar de hemel.

Die rotsvaste hoop stoelt de schrijver op de belofte van God aan Abraham. Dat was niet zomaar een belofte, maar een eed. Een eed die God heeft gedaan en op zichzelf heeft gezworen. Hoger kan een eed niet zijn, meer lading kan een eed niet hebben. En als God zo’n eed aflegt, dan mogen we er zeker van zijn dat Hij dat ook zal waarmaken.

Hij heeft dat gedaan voor Abraham. Abraham zou gezegend worden door God en overvloedig in aantal toenemen. Dat kunnen we allemaal zien. Het volk Israël is talrijk geworden. Ze leven over de hele wereld en bestaan al vanaf Abraham. Welk ander volk kan dat zeggen? Die belofte van God is dus gehouden, maar God heeft nog iets groters gedaan. Hij heeft zelfs mensen aan Zijn volk toegevoegd. Hij heeft uit de heidenen mensen zoals jij en ik geroepen en ook tot Zijn volk laten behoren. God heeft zo Zijn eed zelfs uitgebreid.

Zo heeft God ook Zijn belofte aan Adam en Eva gehouden. Er zou een Verlosser komen om de straf te dragen en satan te verslaan. En ook dat is gebeurd. God heeft daarin woord gehouden door Zijn Zoon naar de aarde te sturen en te sterven voor de zonden van de mens. Hij heeft de mens niet laten zitten op het moment dat het moeilijk werd. Jezus heeft een zware last gedragen, maar omwille van Zijn belofte en Zijn liefde voor de mens, is Jezus toch aan het kruis gegaan. Dank je Hem daar elke dag voor? Dank je Hem daarvoor met je leven?

En op die basis mogen wij hoop houden op de wederkomst van Christus en een leven voor eeuwig met God. Dat heeft God immers belooft? En wat God belooft, dat zal gebeuren. Wat er ook om ons heen gebeurt, hoe zwaar we het soms ook hebben op persoonlijk gebied, we mogen ons vastklampen aan de belofte van God. Die hoop op Zijn komst en te leven in Zijn rijk is niet onzeker, het is juist een rotsvaste hoop.

Jezus is ons als Voorloper binnengegaan, als Hogepriester tot in eeuwigheid. Hij bidt voor jou en voor mij in de hemel en Hij zorgt ervoor dat wij die hoop mogen blijven koesteren. Geef je leven over aan Hem en dan zul je vaststaan op die hoop!

Eén Kerk

Handelingen 2:11 Kretenzen en Arabieren, wij horen hen in onze taal over de grote werken van God spreken.

Wat is nu de ware kerk en in welk land en bij welke gemeente wordt er nu de juiste boodschap verkondigd en is men op de juiste manier bezig? Dat is een vraag die we allemaal veel stellen en ondertussen vinden we allemaal dat we het wel goed doen en de anderen niet. We zijn natuurlijk allemaal aangesloten bij een gemeente en dat vinden we de juiste gemeente. Maar is dat ook zo? Ben jij, ben ik lid van de juiste gemeente?

Een goeie vraag om over na te denken en alles eens naast elkaar te leggen. Want hoe dient onze gemeente God? Op welke manier staat onze gemeente in dienst van God en wat kan daarin beter? Dat is goed om als gemeente over na te denken en als ieder individu van die gemeente. Een andere vraag is natuurlijk: wat is mijn plek binnen die gemeente? En hoe geef ik binnen de gemeente handen en voeten aan mijn geloof?

Op de eerste pinksterdag, de uitstorting van de Heilige Geest, waren er veel mensen bijeen uit veel verschillende landen. Ieder heeft zo zijn eigen gewoontes en eigenaardigheden, maar ze waren allemaal in Jeruzalem bijeen. En nu hoorden ze de discipelen spreken in hun taal. Dat was bijzonder, want ze hadden eigenlijk helemaal geen opleiding daarvoor gehad. Maar nu ontstaat daar Gods gemeente, een wereldwijde gemeente die niet verbonden is door muren maar verbonden is in het Woord van God en Zijn grote werken.

Gods kerk bestaat uit veel verschillende mensen met verschillende meningen en verschillende denkwijzen. Een cultuur in een bepaald land bepalen veelal hoe het gemeenteleven eruit ziet en wat wel en wat niet mag en wij zijn het met sommige zaken absoluut niet eens, soms kunnen we daar zelfs veroordelend over zijn. Maar wanneer Gods Woord centraal staat en het zuiver wordt gebracht is het een gemeente van God! Er kunnen verschillen zijn in uiterlijk, maar het Woord geeft de verbinding. Er is niet één gemeente die superieur is aan de andere, we zijn allemaal zondige mensen met onze gebreken, maar we hebben ook allemaal de Heere Jezus nodig als Verlosser.

En ieder die Hem aangenomen heeft als Zaligmaker, die is een lid van de Gemeente. De kinderen van God zijn allemaal aan elkaar verbonden, of ze nu dansen in de kerk of op hele noten zingen, of ze nu in tongen spreken of Statenvertaling lezen, het gaat God om het hart. En wanneer ons hart van God is, dan zijn wij lid van Zijn Kerk. Die kerk is dus een bonte verzameling van gelovigen, van mensen die God nodig hebben. Ieder op zijn of haar eigen wijze is daar deel van.

Daarom mogen wij God groot maken, omdat Hij Zijn kinderen overal vandaan haalt en ieder een plekje geeft. Alles stoelt op Zijn Zoon en alles draait om Hem, niet om de mensen. God staat centraal en als dat daadwerkelijk zo is in ons leven, dan hebben we al onze broeders en zusters lief. Ook die in die kerk zit die jij eigenlijk maar niet vind. Het is familie van je, of heb jij Christus meer of minder nodig? Nee, ieder die Hem liefheeft heeft Hem nodig. We horen daarom allemaal bij de Kerk van het Kruis, of de Kerk dat gewassen is door het bloed van Christus.

Zo kunnen we met onze medechristenen in liefde leven en kunnen we verschillen accepteren. Dat zal iets uitstralen naar de wereld, liefdesband waar veel mensen jaloers op zullen worden. We kennen elkaar, want we kennen Christus. We houden van elkaar, want Christus houdt van ons.