De eerste liefde

Openbaring 2:4 Maar ik heb tegen u dat u uw eerste liefde hebt verlaten.

Er komt een belangrijke brief! Het is niet zomaar een brief, want het is een brief van de Koning van de kerk. Het is een brief van Jezus Christus zelf, doorgegeven aan Johannes die het op papier heeft gezet. Maar wat staat er in die brief? Wat heeft Christus tegen ons te zeggen? Zou er een compliment in staan of een aansporing of een verwijt? Vandaag lezen we deze eerste van 7 brieven aan de gemeenten. Elke brief is gericht aan ons, aan de volheid van de kerk. We mogen ervan leren en ons laten zien hoe we Christus moeten volgen.

Want Degene die hier schrijft, is Hij die de zeven sterren in Zijn rechterhand houdt en die te midden van de zeven gouden kandelaren wandelt. Het is Christus, die de volheid van de Zijn kerk in de hand heeft. Hij zorgt voor Zijn voorganger, de sterren, en Hij zorgt voor Zijn gemeente, de kandelaren. En zeven houdt in dat het in zijn volheid is. Iedereen is erbij inbegrepen die bij Hem hoort! Die Christus, die voor jou en mij zorgt, die Zijn leven heeft gegeven en voor ons bidt en pleit, die stuurt ons deze brief. Hij houdt dus van je en zorgt voor je!

Maar Hij heeft ook een duidelijke boodschap, want Hij kent ons door en door en weet precies wat we doen. Hij ziet dat we een periode hebben gekend van een vurige liefde voor God en voor Jezus. Het moment dat we ons hart aan Christus hebben gegeven, de periode van die verliefdheid op Christus en het verlangen om bij Hem te horen. Wat een heerlijke tijd was dat! Bij alles betrokken we immers Christus en elk moment van de dag konden we wel een loflied zingen en we zijn vol passie aan het werk gegaan in de gemeente en daarbuiten. Wat een heerlijke tijd.

En die tijd is niet meer… Dat was toen en nu is het allemaal wat bekoeld. Ja, het geloof is er echt nog wel en de liefde ook wel. Maar die vurige passie is er niet meer. Die drive om voor Hem te gaan, om Hem echt boven alles te plaatsen in ons leven, steeds weer die herinnering aan Zijn verlossende werk en die momenten dat je midden op de dag in aanbidding kunt vallen. Het is er gewoon niet meer. En dat is waar Christus ons voor waarschuwt! We moeten weer die passie krijgen die we hadden. Anders zal de kandelaar weggenomen worden, we zullen geen deel meer hebben aan de gemeente van Christus en Christus niet steeds om ons heen. We moeten ons bekeren!

Hoe kunnen we dat doen? We moeten bedenken hoe het was toen we op de toppen van ons geloof liepen en dat we daar nu niet meer zijn. We moeten weer die eerste werken doen, goede werken in de kerk en daarbuiten. Omzien naar de mensen om ons heen en liefde uitdragen, de liefde van Christus. Ja, dat is een directe en duidelijke boodschap! We kunnen er niet omheen, maar we worden wakker geschud. Jezus is het zo waard om ons liefde te ontvangen en dat we vol vuur voor Hem leven! Hij komt haastig, het duurt niet lang! Maak je klaar om de Koning te ontmoeten. Bidt tot God: herstel mijn eerste liefde.

https://www.youtube.com/watch?v=1ZU-cadjIq4

Allen één in Zijn Naam

1 Korinthe 3:7 Dus dan is noch hij die plant iets, noch hij die begiet, maar God, Die laat groeien.

Wat vinden we onszelf vaak geweldig. We kunnen sommige dingen heel goed en dat mogen we ook graag horen. Het is fijn wanneer iets over ons wordt gezegd dat positief is en dat streelt onze ego. We vinden vaak zelf ook dat we het heel goed doen. Als wij bijvoorbeeld een bepaalde tekst in de Bijbel zien en we gaan die uitleggen, dan is er vaak geen andere uitleg mogelijk dan die we zelf hebben. We hebben zelf de wijsheid in pacht en dat mogen we van onszelf zo graag weten.

In Korinthe zijn de mensen verdeeld. Sommige mensen zijn voorstander van Apollos en andere mensen van Paulus. Maar ook een groot deel heeft helemaal niets met Paulus op, ze moeten niet zoveel hebben van wat hij hun verteld. En dat brengt verdeeldheid. De gemeente raakt verdeeld en dat is absoluut niet geestelijk! De verdeeldheid in onze tijd laat ook zien dat we vleselijk zijn, want wij weten het allemaal zo goed. We kunnen andere mensen om een bepaalde mening helemaal voor blok zetten en iemand achter zijn of haar rug om bepraten omdat hij of zij een andere mening heeft. Maar dat is niet goed, het is vleselijk en niet geestelijk.

Paulus schrijft hier: noch hij die plant, noch hij die begiet is iets. Wij zijn helemaal niets! Een mens is maar 1 ding en dat is afhankelijk van de genade van Jezus Christus. Ieder mens heeft die genade nodig en ieder mens kan vanuit zichzelf niets. Zelfs Paulus is niets! Wij zijn kleine, nietige mensen die met ons kleine verstand zaken proberen te begrijpen. En als we dan iets denken te begrijpen dan is dat ook direct de waarheid. Een ander inzicht is dan verkeerd. Sterker nog, we vechten elkaar de tent uit. Wat een woede en haat kan er soms zijn, omdat we iets anders interpreteren uit de Schrift.

Maar dat is zonde! Wij mogen dat helemaal niet doen. Wij zijn niet in de positie om dat te doen. Natuurlijk hebben wij verantwoordelijkheid gekregen om trouw te zijn aan Gods Woord en die te beschermen, maar we moeten onszelf niet overschatten. We zijn helemaal niets..

Maar God is dat wel, want Hij is het die laat groeien. God zaait het zaad in een mensenleven en binnen Zijn gemeente begint Hij daar al vroeg mee. Kinderen krijgen het zaad, jongeren krijgen het zaad en ouderen krijgen het zaad. En vanuit dat zaad, het Evangelie, laat Christus Zijn kinderen groeien. Alleen Hij is het die je kan laten groeien en wij kunnen daar zelf helemaal niets aan toevoegen. God is zo groot! En Hij wil ons laten groeien, want Hij plant geen zaad om het vervolgens te laten verstikken. Dat wil God niet, maar Hij wil ons besproeien met Zijn Evangelie zodat we mogen groeien.

Laten we als christenen eens ophouden elkaar de tent uit te vechten, maar juist samen sterk te staan. We hebben elkaar nodig om staande te blijven, God wil ons op die manier gebruiken. We moeten niet arrogant zijn en onszelf boven de ander verheffen, maar ons nederig opstellen. Want wie zijn we uiteindelijk zelf?

Samen op weg gaan, dat is ons gebed. Als een volk dat juist daarvoor door Hem apart is gezet. Samen te dienen en te zien Wie God is! Dan wordt de kerk een stukje mooier en dan zullen we deze donkere wereld verlichten. Allen één in Zijn Naam. 

Kijk naar jezelf!

Galaten 2:14 Maar toen ik zag dat zij niet juist wandelden, overeenkomstig de waarheid van het Evangelie, zei ik tegen Petrus in het bijzijn van allen: Als u die een Jood bent, naar heidens gebruik leeft en niet naar Joods gebruik, waarom dwingt u dan de heidenen op de Joodse manier te leven?

Dit was me eerder nooit opgevallen in de Bijbel. Paulus die tegen Petrus inging waar de gemeente bij was. In vers 11 staat: ging ik openlijk tegen hem in, omdat hij te veroordelen was. Het is een bijzondere gebeurtenis, dat Petrus die de discipel van Jezus was op zijn fouten werd gewezen door Paulus. Maar is dat wel correct?

In onze tijd durven we elkaar niet meer terecht te wijzen. Je moet eerst maar eens naar jezelf kijken en dan pas naar een ander. Mensen accepteren het niet meer om gecorrigeerd te worden. Want wie ben jij wel om mij hier op mijn fouten te wijzen? Toch is het een plicht voor ons allemaal. We moeten de mensen om ons heen op hun fouten wijzen. Niet omdat we beter dan ze zijn, maar omdat we de gemeente moeten bewaren voor afglijden. Wanneer mensen dingen zeggen of doen die tegen Gods Woord ingaan, dan mogen we niet stilzwijgen.

Dat is wel eens moeilijk, want je weet de reactie eigenlijk al. Ik weet niet hoe Petrus in dit geval heeft gereageerd, maar ik kan me voorstellen dat dit wel tegen zijn zere been was. En toch heeft Paulus hem terecht gewezen op grond van het Evangelie. Zo moeten wij ook met elkaar omgaan. Op grond van het Evangelie met elkaar samen optrekken. We moeten elkaar vrijheid geven en elkaar geen wetjes opleggen. Dat zien we hier in dit hoofdstuk ook terug. Maar we moeten elkaar wel op de zonde wijzen!

En natuurlijk moeten we ook naar onszelf kijken. Wat is er bij mij mis? Wat moet er bij mij veranderd worden? Dat is de belangrijkste stap voor ons allemaal. En ja, dat is belangrijk. Want zo lang wij hier op aarde leven, doen wij zonde. Niemand is daarvan uitgezonderd. En daar moeten we allereerst ook Gods Woord voor gebruiken. Wat zegt Gods Woord over mijn gedrag, over mijn gedachten en over mijn relatie met God? Ten tweede moeten we ons openstellen om elkaar op te bouwen. Dat betekent dat een ander ons ook op het gebied van geloof kan corrigeren, op grond van het Evangelie. Op die manier zijn we elkaar tot een hand en een voet en zo zullen we allemaal groeien en sterk staan in deze moeilijke tijd. Want zeg nu zelf: lukt het je alleen om stand te houden?

En als je nu denkt, dat heb ik niet nodig, lees dan nog eens goed dit tekstgedeelte. Ben jij beter dan Petrus? We hebben niet altijd het beeld scherp op onszelf. We zijn geneigd onszelf goed te praten, maar laten we nu eens beide spiegels voorhouden. De van Gods Woord en die van onze broeders en zusters. Zo kunnen we, door de Heilige Geest, een krachtig lichaam van Christus blijven bouwen. Een rots in deze woelige tijd van veel winden die alle kanten opwaaien.

Samen staan we sterk in Christus!

Ik ben de baas!

Efeze 5:25 Mannen, heb uw eigen vrouw lief, zoals ook Christus de gemeente liefgehad heeft en Zich voor haar heeft overgegeven.

De man is de baas in huis en de vrouw moet naar de man luisteren. Het is een veelbesproken thema en sommige mannen zijn trots op dit soort zinnen. Ze zijn er inderdaad, die mannen die het voor het zeggen hebben in huis. Zij bepalen wat er gebeurt en niet goedschiks, dan kwaadschiks. Zij zijn degene die de regels opstellen en de vrouwen hebben niets in te brengen. Ja, ze mogen hard werken in huis maar verder niet met te veel zaken bemoeien.

Zo lijkt het in dit tekstgedeelte van Efeze ook te staan. De vrouw moet de man onderdanig zijn en ze moet luisteren. Deze tekst zet bij veel mensen kwaad bloed. Hoe kun je dat nu in de Bijbel schrijven en dan staat het ook nog eens in het huwelijksformulier. Maar toch staat het er en wat er in de Bijbel staat, daar moeten we ons aan houden.

Maar we mogen dit niet uit het verband trekken, want de volgende tekst is onze tekst. De man moet zijn vrouw en zijn gezin liefhebben. Hij moet leidinggeven en hij mag inderdaad de lijnen uitzetten. Vooral in de tijd van de Bijbel was dat natuurlijk aan de orde van de dag en niet alleen bij het volk Israel. Dat was het geval in de meeste culturen. De man moet dus vanuit de liefde zijn gezin leiden en op die manier toont hij zijn liefde voor zijn gezin. Doe jij dat?

En dat leidinggeven moet hij doen vanuit een bepaald perspectief: zoals Christus de gemeente liefgehad heeft en Zich voor haar heeft overgegeven. Een man moet dus het beeld zijn van Christus. Zowel voor zijn vrouw als voor zijn kinderen. Christus offerde Zichzelf op voor Zijn gemeente, voor Zijn kinderen. Zo dient een man zichzelf ook op te offeren voor zijn gezin. Dan staat niet zijn hobby bovenaan of zijn eigen zaak of erger nog: een andere vrouw. Nee, wanneer een man het beeld van Christus wil zijn, moet hij zijn gezin liefhebben en daar komt niets tussen. Zij staan op nummer 1! Alle andere zaken die zo belangrijk zijn, staan allemaal plaatsen daaronder. Dan gelijk maar de vraag: hoeveel tijd besteed jij aan je gezin? En hoeveel tijd besteed je aan andere zaken?

Maar dit geldt niet alleen voor mannen, dit geldt voor iedereen. Tegenwoordig vinden vrouwen ook heel veel andere zaken belangrijk. Vroeger was ze boven alles de moeder van het gezin. Maar tegenwoordig zijn er veel vrienden, uitgaan, soaps en noem maar op. Vrouwen: wie staat er daadwerkelijk bij jullie bovenaan?

En tot slot kunnen we de vraag ook doorschuiven naar het gemeente-zijn. Wij als gemeente van God, wie staat er bij ons bovenaan? Bij de ouderlingen en diaken: wat drijft je bij het werk dat je doet? Wat drijft je bij de beslissingen die je neemt? Bij de gemeenteleden: Leef je voor Christus? Hoe leef jij dan voor Christus? En voor ons allemaal: proberen wij op Christus te gaan lijken? Willen we net als Hem worden? Hij heeft immers het voorbeeld gegeven!

Een heerlijke les van God, door Paulus aan de gemeente van Kolosse. Maar ook een heerlijke les aan ons. Wij mogen leven tot Zijn eer, omdat Hij ons heeft liefgehad. Dan wil je toch niet anders meer. We mogen alle andere zaken aan de kant gooien, alles wat schadelijk is voor onze relatie met Christus vernietigen en misschien moeten we ook onze prioriteiten weer ordenen. Maar alles tot Zijn eer en glorie! Jezus houdt van jou en mij, dat is toch heerlijk nieuws!