Eten van de Boom des Levens

Openbaring 2:7 Wie oren heeft, laat hij horen wat de Geest tegen de gemeenten zegt. Wie overwint, hem zal Ik te eten geven van de Boom des levens, die midden in het paradijs van God staat.

Pittige woorden hebben we deze keer. Het gaat om de brief die Johannes moet sturen aan de gemeente van Efeze. In het eerste gedeelte wordt de gemeente geroemd om haar werken en krijgt ze complimenten. Het gaat erom dat ze leugenaars en slechte mensen niet kunnen verdragen. Daar krijgen ze complimenten voor en Christus vindt dat dus ook. Hij wil geen slechte mensen in Zijn gemeente, dat betekent dat als je bij Hem hoort dat er dan ook verandering is te zien. Je leeft niet meer zoals je deed en het doel van je leven is veranderd. Je probeert naar Zijn wil te leven, niet om zalig te worden, want dat word je niet door werken, maar om Hem te eren.

Maar na de complimenten komt er een klacht aan het adres van de gemeente. Jullie hebben je eerste liefde verlaten. Dat kun je eigenlijk net zo zien als wanneer je bent getrouwd dat je er later met een andere vrouw of man vandoor gaat. Je hebt je aan hem of haar gegeven en zegt later: sorry, toch maar niet. Zo kan het ook in het geloof gaan. Je kunt aan het begin Christus willen volgen en ook dingen veranderen in je leven, maar vervolgens leef je weer op de oude manier, of misschien wel op een nieuwe manier die ook niet het leven van een christen is. Wij moeten uitstralen dat we bij Hem horen en dat kan alleen door een levensstijl net als Hem. We moeten voor anderen zorgen en we moeten het goede voorbeeld geven. We gaan ook niet met alles mee wat de wereld doet. Veel mensen leven een leven dat in contrast staat met het leven van Christus. Ze zijn met hun mond misschien wel Christus, maar als je ze vervolgens iets beter kent dan staat eigenlijk hun hobby, sport of werk op de eerste plek.

Als je zo leeft wordt de kandelaar weggehaald. Dat betekent dat de hoop en de liefde vanuit Christus straks niet meer aanwezig is. De Heilige Geest is eigenlijk niet welkom en als Hij niet welkom is dan verlaat Hij je. Dat is een verantwoordelijkheid die we allemaal hebben. Mocht jij zo zijn geworden dan roept Christus je op om je eerste liefde weer op te zoeken. Leef met Christus en je zult die liefde weer voelen.

Wie naar Zijn wil leeft die zal straks eten van de Boom de levens, die in het midden van het Paradijs staat. Je mag daarvan eten en dan zul je vervuld worden. Je mag voor eeuwig bij Hem leven. Dat is de toekomst die er voor de kinderen van God ligt. Je mag bij Hem zijn en Hij zal je te eten geven. Hij zal je vullen met Zijn Geest. Hoe heerlijk zal dat zijn. Dat duurt voor eeuwig.

Soms zijn er momenten dat je wordt stilgezet omdat er iets ergs is gebeurd. Dan komt de vraag op je af: ben ik gereed om te sterven. Er hoeft maar iets kleins te gebeuren,  dan is het zover. Dan mag je troost hebben als je mag eten van de Boom des levens, straks in het Paradijs. Je weet hoe je daar kunt komen, namelijk door te geloven dat Christus je Zaligaker is en door vervolgens met Hem hier op aarde al te leven.

Leven met Christus is het leven zoals het straks ook zal zijn. Hier nog met fouten, maar straks volmaakt. Kijk dan eens naar jezelf en lees het hele Bijbelgedeelte dat bij deze tekst hoort. Wat staat hier over het volgen van Christus en welk risico neem ik wanneer ik andere dingen boven Hem zet? Leef je geloof en prijs Christus met je leven. 

Een kus van Christus

Een kus van Christus

Psalm 2:12 Kus de Zoon, opdat Hij niet toornig wordt en u onderweg omkomt, wanneer Zijn toorn slechts even ontbrandt. Welzalig allen die tot Hem de toevlucht nemen!

Wanneer geef je elkaar een kus? Dat doe je natuurlijk als je van elkaar houdt, je gaat niet zomaar kussen met een wildvreemde. Tenminste, geen kus met volledige overgave. Je kust diegene waar je van houdt en je wilt elkaar steeds weer kussen. Stel je eens een relatie voor waar niet wordt gekust, dat zou toch heel raar zijn. Je toont elkaar niet je liefde en genegenheid, als dat er niet meer is groei je uit elkaar.

De dichter van de psalm schrijft over een kus geven aan de Zoon. Een kus geven aan de Heere Jezus, dat klinkt natuurlijk heel raar, vooral omdat het gaat over een innige, liefdevolle kus. Zo’n kus is niet een echte kus met de lippen, maar staat voor een uiting van liefde naar Christus. Die kus is bedoeld als teken van je liefde te tonen voor Hem, die ons eerst heeft liefgehad.

Christus wil ons steeds weer kussen, Hij laat ons elke dag zien hoeveel Hij van ons houdt. Het is niet gebleven bij het sterven aan het kruis, maar Zijn liefde toont Hij elke dag weer. Als jij met je zonden bij God komt, dan is Hij daar ook bij en pleit je vrij bij God. Hij wil bij je zijn als je het moeilijk hebt of als je gelukkige momenten beleefd. Alle dagen en alle momenten is wil Hij bij je zijn en je Zijn liefde tonen. Dat is de kus die wij steeds van Christus ontvangen.

Maar we mogen ook die kus beantwoorden. Een liefdesrelatie kan niet van een kant komen, er zijn twee kanten nodig om de relatie in stand te houden. Christus kust ons en de vraag is dan ook: hoe beantwoorden wij die kus? Laat jij Christus zien dat je van Hem houdt? Wil je tijd en aandacht aan Hem geven en zo je relatie steeds verder verdiepen? Dat zal je tot zegen zijn, want wie tot Hem de toevlucht neemt, is zalig!

Maar ook de andere kant moet belicht worden, want zonder die kus van Christus is het gevaarlijk. Je kunt omkomen en de toorn van God op je nek halen. Misschien kust Hij je wel elke dag, maar kus je niet terug, vraag Hem dan om je alles te geven zodat je Hem terug mag kussen. Hij geeft je daarvoor alle ruimte, laat je Zijn kus onbeantwoord?

Kussen met Christus, het klinkt raar, maar het is het mooiste dat een mens zich kan voorstellen. Als Christus zich bij jou wil voegen en je wilt bedekken met Zijn liefde, dan valt al het andere weg. Wederzijdse liefde aan elkaar betonen en je laten verwarmen, want Zijn liefde is vele malen groter dan onze liefde. Het gaat over de dood heen en is niet op zichzelf gericht, die liefde is totaal op ons gericht. Hij wil het beste voor ons!

Het is een kus waar geen einde aan komt, het gaat door tot in eeuwigheid. De liefde van Christus gaat door tot in eeuwigheid, er zijn geen grenzen aan. Die liefde laat je nooit in de kou staan en blijft je verbazen, onweerstaanbaar en verrukkelijk.

Hoe ontvang jij de kus van Christus en (hoe) kus je Hem terug? 

Verlangen naar God

2 koningen 5:17 Naäman zei daarop: Zo niet, laat dan toch aan uw dienaar een last aarde gegeven worden, zoveel als een span muildieren dragen kan, want uw dienaar zal geen brandoffer of slachtoffer meer brengen aan andere goden, dan alleen aan de HEERE.

Naäman, de machtige generaal van de Syriërs, wordt ziek. Zijn hele huid wordt wit, dat betekent dat hij melaats is geworden. Hij is ten dode opgeschreven. Hij heeft waarschijnlijk veel veldslagen gevoerd en vaak gewonnen, want hij staat hoog in aanzien bij de mensen van zijn land. Maar nu is hij ineens ziek geworden en hij kan normaal gesproken niet meer beter worden. Wat een drama!

Een klein meisje geeft hem de weg naar het leven. Zij weet dat de profeet Elia in het land Israël woont, hij kan hem beter maken want hij is een knecht van God en bij God kan alles. Wat een vast geloof van het meisje, zo simpel maar daarin draagt ze zoveel uit. Ze kent God en weet wat Hij kan doen. Naäman gaat vervolgens op weg, nadat hij toestemming heeft van de koning. In Israël schrikt men zich eerst een hoedje. 

Hoe kunnen ze nu iemand van zijn melaatsheid afhelpen, de koning is toch God niet?

Maar de profeet hoort ervan en laat Naäman bij zich komen. Hij geeft hem opdracht om zich in de rivier de Jordaan te wassen en na enig treuzelen en wat overredingskracht van zijn knechten gaat Naäman overstag en hij wordt na de zevende keer onder water gezond. Wat een machtig wonder van God! Hij werkt op vele manieren en in dit geval door het water van de Jordaan, wat overigens niet het schoonste water is.

Als Naäman terugkomt bij Elia spreekt hij zijn geloof uit. Hij is bekeerd door het wonder van de genezing. Hij heeft gezien dat God de machtigste is op aarde en dat er geen andere goden zijn. Hij heeft alleen nog maar verlangen naar God, de God van de Israëlieten en hij wil alleen die God dienen. Dat zal niet makkelijk worden voor Naäman in een land waar niemand die God dient, behalve zijn dienstmeisje, maar waar verder alleen maar afgoden worden vereerd met veel alcohol en verkeerde middelen en verschrikkelijke uitspattingen.

Naäman heeft verlangen naar God en de vraag die daarop naar ons toekomt is: verlangen wij ook naar God? Naäman wil geen andere God meer dienen, want deze God is de ware God en al het andere heeft geen waarde. Dat is wat wij vaak nog moeilijk vinden, God boven alles te plaatsen. We praten onze andere goden zo vaak goed, we weten er altijd wel een draai aan te geven. Maar God laat door Naäman zien dat we zijn bedoeld om Hem te dienen en Hem alleen.

Dat verlangen naar God, dat is toch eigenlijk heel normaal? Als iemand je heeft genezen dan ben je diegene toch dankbaar en God heeft ons van de zonde verlost, dat wekt toch een verlangen om steeds dichter bij Hem te komen. Hij heeft ons lief en wij mogen Hem liefhebben. Andere goden, welke bij iedereen heel verschillend zijn, leiden je alleen maar van God af. We mogen deze goden met hulp van de Geest uit ons leven wegdoen en ons steeds meer richten op God!

Dank U Vader voor uw genezing. U hebt onze zonden vergeven en wij willen U daarvoor danken en prijzen. Wilt U mij steeds meer op U richten, zodat ik mag leven tot U eer. Ik en mijzelf moeten minder worden, en U moet groter worden.