Jezus houdt van je

Lukas 15:20 En hij stond op en ging naar zijn vader. En toen hij nog ver van hem verwijderd was, zag zijn vader hem en deze was met innerlijke ontferming bewogen en hij snelde hem tegemoet, viel hem om de hals en kuste hem.

De kern van het evangelie: de Vader is met innerlijke ontferming bewogen! Christus is met innerlijke ontferming bewogen over de mensen die zich tot Hem keren. Daar stelt Hij geen eisen aan, ze moeten niet eerst zichzelf maar eens bewijzen of beter gaan leven. Nee, Hij weet van welke weg ze komen, Hij weet hoe leeg die weg is en Hij is zo blij dat ze bij Hem terugkomen.

We lezen van Jezus een aantal keren in de Bijbel dat Hij met ontferming was bewogen over de mensen die bij Hem kwamen. Of het nu een hoer was, of een tollenaar of wie dan ook: Hij houdt van ze! Jezus houdt van ons allemaal! Hij is met innerlijke ontferming bewogen en Zijn liefde gaat zo diep!

Toch worden er vaak bepaalde eisen gesteld aan die liefde. Je moet eerst maar een niet meer zoveel zondigen, of heb je wel genoeg verdriet van je zonden? Toch is dat juist niet wat Jezus van ons vraagt, want dan maken we er eigen gerechtigheid van, we moeten, en kunnen dus, zelf iets toevoegen. Dat is nu net niet zo, we kunnen zelf niets toevoegen, het is alleen maar genade. Vergeving krijg je om niet, door Christus. Daar staat helemaal niet tegenover van onze kant, we mogen alleen onze handen openhouden en ontvangen. Wat een rijk evangelie van onze Zaligmaker.

Toch is alleen je handen openhouden iets wat niet in een mens zit. Wij willen niet afhankelijk zijn van iemand anders of van Iemand anders. Wij willen zelf zo graag de regie hebben en bepalen wat we doen. Of is dat bij jou anders? Als je dan toch zo graag iets wilt doen: leef dan in dankbaarheid. Leef naar de wil van God en hoe Hij ons heeft geleerd om te leven. Leef niet in de wereld, maar in Christus. Niet in het vlees, maar uit de Geest. Dat is dankbaarheid naar Christus, maar geeft je ook het beste leven dat we ons kunnen wensen. Niet vanuit het moeten, maar vanuit het mogen.

Reken maar dat de vader uit de gelijkenis die zoon niet eenmalig heeft gekust, hij zal steeds weer blij zijn geweest met de terugkeer van zijn zoon. Als ik dat dan voor me zie, dan  zie ik die vader stralend over zijn erf lopen en als hij zijn zoon ziet een kus geeft. Zo is het ook met Christus, Hij is niet eenmalig blij als we tot Hem komen om vergeving, maar elke dag is Christus blij en wil Hij ons kussen. Dat doet Hij door Zijn Woord, door Zijn zorg voor ons, door de kerk. Daar mogen we ons door Hem laten omarmen en kussen. Wat een liefde van onze Christus! Jezus houdt ook van jou!

God geeft richting

1 Samuel 17:49 Vervolgens stak David zijn hand in de tas, nam daar een steen uit, slingerde die weg, en raakte de Filistijn daarmee tegen zijn voorhoofd, zodat de steen in zijn voorhoofd drong en hij met zijn gezicht ter aarde viel.

Wat een gevecht, de grote Goliath tegen de kleine David. Een ervaren kampvechter die menig gevecht heeft gevoerd en gewonnen tegen een herdersjongen die als boodschappenjongen naar het leger kwam. Oneerlijk, niets wijst in het voordeel van David. Als er in die tijd bookmakers waren en je had op David gewet, was je stinkend rijk geworden. Zo was de situatie waarin David zich bevond, maar hij was niet bang. Hij had God aan zijn zijde.

Heb je al eens nagedacht over dat steentje? Ik las vanavond met mijn kinderen voor de verandering maar eens David en Goliath, ze houden van dat verhaal. David heeft alles geprobeerd om aan te trekken, maar hij doet het allemaal af. Hij gaat naar de reus met zijn slinger, maar bovenal met vertrouwen. Vertrouwen in Zijn God! En als je het verschil tussen die twee strijders ziet, dan moet dat vertrouwen levensgroot zijn geweest. David twijfelt niet aan Gods macht en aan Gods leiding in zijn leven.

Dat steentje, kun je daarmee zo nauwkeurig mikken dat het precies in het voorhoofd van Goliath schiet? Ja, geoefende slingeraars kunnen de steentjes met precisie en hoge snelheid slingeren. Toch stond David onder hoge druk en is het de eerste keer voor hem dat hij zo precies moest gooien en dan ook nog precies tussen de ogen! Sommige mensen spreken over een gelukstreffer, maar dat was het absoluut niet. God bestuurde de steen die David slingerde en dat hij juist op deze manier Goliath raakte en versloeg.

God geeft richting aan de steen van David, omdat David in vertrouwen op Hem de vijand tegemoet ging. Een droomscenario, maar toch geldt dit ook voor ons. God wil ook richting geven in ons leven en ons leiden aan Zijn hand. Niet alleen in moeilijke tijden, maar ook in betere tijden. Toen David bij de schapen was, leefde hij ook met God. God was zijn alles! Is dat ook zo bij ons? David gaat dus niet alleen naar God wanneer hij Hem nodig heeft, maar God is er wel als David Hem nodig heeft. Dat is het mooie van het leven met God. In goede tijden mogen we dicht bij Hem leven, Hem zoeken en een relatie opbouwen, zodat God in moeilijke tijden ons bij kan staan.

God geeft richting aan je daden, wanneer je op Hem vertrouwt. Zoals het steentje van David werd geleid door God hand, zo wil God onze daden ook zegenen. In je werk, in je gezin, in je hobby’s en bij alles wat je doet. Niet alleen op weg gaan, niet denken dat we alles zelf wel kunnen, maar in verwachting en vertrouwen op God in het leven staan en zo onze daden verrichten. Dan wil God ook je werk, je gezin en al het andere zegenen. God wil richting geven aan je leven, aan alles wat je doet, maar we moeten Hem wel aan het werk laten en niet zelf al proberen alles te regelen.

Heere God, wilt U richting geven aan mijn leven, want met U sta ik sterk. Laat mij in afhankelijkheid van U mijn werk doen, mijn gezin leiden, mijn studie doen, mijn hobby’s uitvoeren en mijn werk in de kerk doen. Wilt U het dan ook zegenen, Heere! Geeft U mij richting, ik vertrouw op U.

Bewaar het in je hart

Lukas 11:28 Maar Hij zei: Veeleer zijn zij zalig die het Woord van God horen en het bewaren.

Iets bewaren kun je op verschillende manieren doen. Je kunt het in een doos stoppen en het op zolder ergens wegzetten, zodat je het niet meer ziet. Je kunt iets heel goed bewaren in een kluis en op slot doen zodat niemand erbij kan en later wel eens kijken of je er iets mee kunt en je kunt iets bewaren om er aandacht aan te geven. Je geeft het een belangrijke plek en als je tijd hebt doe je er iets mee.

De Heere Jezus reageert op een vrouw die vanuit de menigte iets naar Hem roept. Ze roept dat de vrouw zalig is die Jezus heeft gebaard en borstvoeding heeft gegeven. Ze was helemaal onder de indruk van de preken die de Heere Jezus hield en ze wilde Hem dat laten weten. De reactie van Jezus is onze tekst. Jezus zegt: Veeleer zijn zij zalig die het Woord van God horen en het bewaren. Maria is niet zalig omdat ze de moeder van de Heere Jezus is, nee ze kan ook alleen maar zalig worden door het geloof in Jezus en Zijn Woord te bewaren.

Het Woord van God kun je op verschillende manieren horen. Misschien ga je wel elke zondag naar de kerk en lees je ook af en toe in je Bijbel. Op zich is dat natuurlijk prachtig, maar wat doe je met de woorden die je leest? Gaat het je ene oor in en het andere weer uit? Je ontvangt iets, het Woord van God, maar je doet er verder niets mee. Je zet het eigenlijk op zolder zodat je er niet meer naar om hoeft te kijken? Dat is niet de juiste manier om het Woord van God te bewaren, we moeten er iets mee doen.

Jezus wil ons zeggen dat we Zijn Woord tot ons moeten nemen en het bewaren, we moeten erover nadenken en proberen toe te passen in ons leven. Het is niet zoals een roman die je leest en vervolgens dichtslaat en denkt: dat was weer een mooi boek, op naar de volgende. Nee, we mogen over het Woord van God nadenken en het bewaren. Dat bewaren kun je helemaal zelf doen, de stilte zoeken en het stukje op je in laten werken, maar je kunt ook een dagboekje erbij gebruiken, zodat het stukje uit de Bijbel uitgelegd wordt en dat het meer voor je begint te leven. Zeg nou zelf, hoe vaak lees je niet over een tekst heen en dat je er later achter komt dat het een bijzondere tekst is?

Gods Woord bewaren vanuit Christus die voor je is gestorven. Dat is de rijke boodschap die Hij ons mee wil geven. Jezus zelf en niemand anders geeft ons deze woorden en die mogen we in ons leven toe passen. Alleen geloof brengt je tot zaligheid, maar de woorden van God laten je groeien in je geloof. Ze laten je zien hoe mooi Christus is, maar ook dat het niet altijd van een leien dakje gaat. Er worden in de Bijbel veel voorbeelden geven van gelovigen die fouten hebben gemaakt waar wij van mogen leren en ze zo niet hoeven te doen. Maar er wordt ons ook geleerd dat er altijd vergeving is bij Hem! Hij laat je nooit staan!

Maar niet alleen de Bijbel lezen, de tekst geeft ons ook gelijk de reden om naar de kerk te gaan. Wij mogen leren van onze dominees en voorganger, zij zijn door God aangesteld en hebben zich verdiept in de Bijbel om ons te onderwijzen. Natuurlijk spreekt niet elke preek je aan, maar Jezus zegt: wie Mijn Woord hoort en dat bewaart, die mag zalig genoemd worden. Dat geeft dominees de opdracht om Christus te prediken en dat geeft ons de opdracht op Christus te luisteren. Niet alleen luisteren, maar ook bewaren.

Bewaar de woorden in je hart, daar kan niemand ze van je afnemen. Daar zijn ze veilig en daar mag je de woorden ook overdenken. Christus wil die plaats zodat Hij je kan helpen te begrijpen ze de woorden zegenen. 

Voeding uit Gods Woord

Psalm 1:3 Want hij zal zijn als een boom, geplant aan waterbeken, die zijn vrucht geeft op zijn tijd, waarvan het blad niet afvalt; al wat hij doet, zal goed gelukken.

Een prachtig voorbeeld wordt in deze psalm gebruikt voor een kind van God. Het gaat over een boom die aan de waterkant staat en die volop in bloei staat. Prachtige kleuren met sterke bladeren, het staat stevig. Het is natuurlijk de mooiste plek die een boom zich kan wensen, dicht bij het water. Er is dan nooit tekort aan vocht in de grond en die boom kan blijven groeien en bloeien. Die boom staat er prachtig bij en kan wel tegen een stootje.

Met die boom wordt een mens bedoeld die dicht bij God leeft. God is de waterbeken en wij zijn de boom. Maar wanneer ben je dan zo’n boom? In de tekst voorafgaande aan vers 3 staat: die zijn vreugde vindt in de wet van de Heere en Zijn wet dag en nacht overdenkt. Zo, zul je nu misschien denken, zolang denken over de wet, dat is nogal wat. Maar met de wet wordt hier alles bedoeld wat God ons vertelt en dat is een Bijbel vol. Luisteren naar God en leven naar Zijn wil, dan ben je net als die boom aan de waterbeken.

Als je luistert naar God, dan geeft dat vrucht, je zult veranderen en niet alleen van buiten, maar juist ook van binnen. Je hart dat eigenlijk gericht is op de zonde, wordt gericht op God! Dat gaat natuurlijk niet in één keer, maar stapje voor stapje. Elke keer als je water krijgt uit de beek, dan groeit er iets binnenin je. En wat binnen in je zit, dat komt eruit. Vroeger zei een dominee bij ons: Wat erin zit komt naar buiten en is niet te stuiten. Zo is het ook met God, als Hij in je werkt komt dat naar buiten en het is niet te stuiten. Prachtig hè?

Je staat ook steeds steviger, je blad valt ook niet af want je krijgt steeds voeding van Hem. Je mag mooie dingen doen met je leven en goed zijn voor anderen. Je mag leven uit Christus en dat doorgeven aan de mensen om je heen en verder weg. Je hebt als christen prachtige kleuren en die mag iedereen zien! Maak je anderen daarmee jaloers, zodat zij ook die God willen dienen? Niet om eigen eer en roem, maar om Zijn Naam te verhogen?

Maar er zijn ook goddelozen, die worden in het volgende vers behandeld. Met hen loopt het niet goed af, zij zijn als kaf dat zo wordt weggeblazen. Kaf is wat overblijft van koren en het waait met elk zuchtje wind weg. De zondaars, de mensen die niet naar God luisteren dus, staan niet stevig en zullen vergaan in het gericht. Een harde boodschap, maar de dichter van de psalm draait er niet omheen. Hij wil de mensen waarschuwen, ga niet zo door.

Er is een weg terug voor goddelozen, een weg die door elk kind van God is bewandeld. Gaan door de enge poort, jezelf klein maken en overgeven aan Christus. Hij wil je zonden afwassen en je tot Zijn schare rekenen. Je hoeft daar zelf niets voor te doen, Hij heeft al het werk gedaan. Hij, de heerlijke Zoon van God heeft de strijd voor ons gestreden, een strijd die wij zelf niet kunnen winnen heeft Hij gewonnen. En als je dat gelooft, dat Hij voor jouw zonden heeft betaald, dan mag je ook zijn als die boom aan waterbeken. Het is heerlijk om zo dicht bij dat water te staan en je te laten voeden door Hem. Nee, de wind probeert je nog steeds omver te krijgen, maar in Hem sta je sterk!

Christus leeft in mij

Galaten 2:20 Ik ben met Christus gekruisigd; en niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij; en voor zover ik in het vlees leef, leef ik door het geloof in de Zoon van God, Die mij heeft liefgehad en Zichzelf voor mij heeft overgegeven.

Kijk eens naar je handen, zie je daar gaten in zitten? Kijk eens naar je voeten, hebben daar spijkers in gezeten? Je zult niets zien en zo zal het bij Paulus ook zijn geweest. Hij heeft geen gaten in zijn handen gehad en ook niet in zijn voeten, maar toch zegt hij dat hij met Christus is gekruisigd. Hoe kan hij dat nu zeggen? Hij heeft makkelijk praten, want hij heeft zelf niet aan dat kruis gehangen. En ik ook niet en jij ook niet. Toch mogen we Paulus nazeggen: ik ben met Christus gekruisigd. Kun je dat? Is dat ook jouw belijdenis?

Dat je gekruisigd bent met Christus betekent niet dat je ook daadwerkelijk aan een kruis hebt gehangen. Nee, dat is ook niet het belangrijkste van het kruis. Christus is gestorven aan het kruis en heeft Zijn leven afgelegd. Paulus heeft Zijn leven ook afgelegd, hij is gestorven. Zijn eigen ik is gestorven en nu leeft Christus in Hem! Is jouw eigen ik ook gestorven, of probeer die nog krampachtig vast te houden. Je houdt het maar in leven, want je kunt niet zonder. Je kunt je niet overgeven aan Christus, terwijl je heel goed weet dat je Hem nodig hebt. Dan wil Christus je daar de kracht voor geven, wij hebben die kracht elke dag weer nodig en Hij wil het geven.

Het is toch prachtig dat Paulus zegt: Christus leeft in mij. Soms zijn er momenten dat ik dat ook kan zeggen, maar er zijn ook momenten dat het totaal niet in mij leeft. Christus lijkt helemaal niet in mij te leven, ik doe alleen wat ikzelf belangrijk vind en wat ik zelf wil. Dat is dat vervelende vlees waar wij nog in leven. Dat vlees houdt ons tegen om volledig te leven naar de wil van God. Maar toch mogen we zeggen: Christus leeft in mij. Ik doe nog zonden, maar door Zijn genade worden die vergeven. Dat is geen vrijbrief om zonden te doen, want als je het zo ziet dan leeft Christus niet in je. Het kost strijd, waarin je wordt bijgestaan door de Allerhoogste.

Ja, ik leef door het geloof in de Zoon van God. Zonder dat geloof zou mijn leven helemaal geen inhoud hebben. Het is niet voor de buitenkant of iets van tijdelijke aard. Nee, het is voor eeuwig. Ik mag nu leven, door het geloof in de Zoon van God! Voor eeuwig mag ik leven in de wetenschap dat ik bij Hem hoor. Dat maakt me blij van binnen. Jou ook? Maakt het je blij dat Christus voor jouw zonden is gestorven en dat Hij je zo heeft liefgehad dat Hij Zichzelf voor jou heeft overgegeven? Dan ben je een gezegend mens en mag je leven door de Geest.

Christus leeft in ons! Wat een geweldig voorrecht om dat te mogen weten en dat te mogen ervaren. Hij zegt niet: Ik ben voor je aan het kruis gegaan en nu zoek je het zelf maar uit. Hij zegt: Ik leef in je! Dat geeft ons steun en kracht en blijdschap in Hem. Dat geeft ons ook verantwoordelijkheid voor wat we doen, want Christus leeft in ons. Dat is bepalend bij de keuzes die we maken.. Doe ik dit wel en dat niet, met welke zaken houd ik me bezig. Dat bepaald welke muziek je maakt of luistert, welke films je kijkt, hoeveel je geeft aan arme mensen, hoeveel aandacht je gezin krijgt en zo kunnen we een hele lange lijst maken. Maar het begin van al onze keuzes is Christus! Hij leeft voor eeuwig! Ook in jou?

Lieve Heere Jezus, als ik eraan denk. Dat U voor mij stierf wat een kostbaar geschenk. Bij U wil ik horen, heel dicht bij U zijn. Ondanks al mijn zonden, angst en al mijn pijn. Leef toch in mij, Heere!

Eten van de Boom des Levens

Openbaring 2:7 Wie oren heeft, laat hij horen wat de Geest tegen de gemeenten zegt. Wie overwint, hem zal Ik te eten geven van de Boom des levens, die midden in het paradijs van God staat.

Pittige woorden hebben we deze keer. Het gaat om de brief die Johannes moet sturen aan de gemeente van Efeze. In het eerste gedeelte wordt de gemeente geroemd om haar werken en krijgt ze complimenten. Het gaat erom dat ze leugenaars en slechte mensen niet kunnen verdragen. Daar krijgen ze complimenten voor en Christus vindt dat dus ook. Hij wil geen slechte mensen in Zijn gemeente, dat betekent dat als je bij Hem hoort dat er dan ook verandering is te zien. Je leeft niet meer zoals je deed en het doel van je leven is veranderd. Je probeert naar Zijn wil te leven, niet om zalig te worden, want dat word je niet door werken, maar om Hem te eren.

Maar na de complimenten komt er een klacht aan het adres van de gemeente. Jullie hebben je eerste liefde verlaten. Dat kun je eigenlijk net zo zien als wanneer je bent getrouwd dat je er later met een andere vrouw of man vandoor gaat. Je hebt je aan hem of haar gegeven en zegt later: sorry, toch maar niet. Zo kan het ook in het geloof gaan. Je kunt aan het begin Christus willen volgen en ook dingen veranderen in je leven, maar vervolgens leef je weer op de oude manier, of misschien wel op een nieuwe manier die ook niet het leven van een christen is. Wij moeten uitstralen dat we bij Hem horen en dat kan alleen door een levensstijl net als Hem. We moeten voor anderen zorgen en we moeten het goede voorbeeld geven. We gaan ook niet met alles mee wat de wereld doet. Veel mensen leven een leven dat in contrast staat met het leven van Christus. Ze zijn met hun mond misschien wel Christus, maar als je ze vervolgens iets beter kent dan staat eigenlijk hun hobby, sport of werk op de eerste plek.

Als je zo leeft wordt de kandelaar weggehaald. Dat betekent dat de hoop en de liefde vanuit Christus straks niet meer aanwezig is. De Heilige Geest is eigenlijk niet welkom en als Hij niet welkom is dan verlaat Hij je. Dat is een verantwoordelijkheid die we allemaal hebben. Mocht jij zo zijn geworden dan roept Christus je op om je eerste liefde weer op te zoeken. Leef met Christus en je zult die liefde weer voelen.

Wie naar Zijn wil leeft die zal straks eten van de Boom de levens, die in het midden van het Paradijs staat. Je mag daarvan eten en dan zul je vervuld worden. Je mag voor eeuwig bij Hem leven. Dat is de toekomst die er voor de kinderen van God ligt. Je mag bij Hem zijn en Hij zal je te eten geven. Hij zal je vullen met Zijn Geest. Hoe heerlijk zal dat zijn. Dat duurt voor eeuwig.

Soms zijn er momenten dat je wordt stilgezet omdat er iets ergs is gebeurd. Dan komt de vraag op je af: ben ik gereed om te sterven. Er hoeft maar iets kleins te gebeuren,  dan is het zover. Dan mag je troost hebben als je mag eten van de Boom des levens, straks in het Paradijs. Je weet hoe je daar kunt komen, namelijk door te geloven dat Christus je Zaligaker is en door vervolgens met Hem hier op aarde al te leven.

Leven met Christus is het leven zoals het straks ook zal zijn. Hier nog met fouten, maar straks volmaakt. Kijk dan eens naar jezelf en lees het hele Bijbelgedeelte dat bij deze tekst hoort. Wat staat hier over het volgen van Christus en welk risico neem ik wanneer ik andere dingen boven Hem zet? Leef je geloof en prijs Christus met je leven. 

Leer mij volgen, met een rustig en kalme moed

Richteren 7:16 Toen verdeelde hij de driehonderd man in drie groepen en gaf iedereen een bazuin en lege kruiken in de hand, met fakkels binnen de kruiken.

Daar sta je dan, je bent een soldaat in het leger van Israël. Begonnen met een grote groep van 32000 soldaten. Van die groep zijn er 31700 soldaten weggestuurd en er zijn er nog maar 300 over. Je moet de strijd aan met een leger dat ontelbaar is. Een groot en machtig leger waar het volk al jaren problemen mee heeft. Eindelijk mag je de strijd aan en wat word je in de hand gegeven? Een kruik en een fakkel! Dan moet je toch wel gek zijn om zo de strijd aan te gaan! Of je bent moedig en hebt vertrouwen in God.

Zo was de situatie voor de soldaten van Israël. God had de meesten af laten vallen en een klein leger overgehouden om Zijn plan ten uitvoer te brengen. Het volk zou Midian niet verslaan, maar God zou de vijand verslaan. De mannen van Israël werden inderdaad met een kruik en een fakkel naar de strijd gestuurd, maar door het plan van Gideon, het plan van God, werden de mannen van Midian verslagen. Midden in de nacht sloegen ze de kruiken kapot en bliezen alle mannen op de bazuin. Het was een oorverdovend geluid en het leek een gigantisch leger. De mannen van Midian raakten in paniek en begonnen met elkaar te vechten. Zo eindigde de strijd met een overwinning voor Israël, zonder dat ze een zwaard in de hand hebben gehad. God heeft ze de overwinning gegeven, Hij heeft Zijn grootheid laten zien.

Vertrouwen op God en de moed hebben blind voor Hem te gaan, dat is wat centraal staat in deze geschiedenis. Wij snappen niet altijd wat er gebeurt of hoe we in dit leven staande moeten blijven. Er kan zoveel spelen, zoals spanning in je huwelijk of problemen met andere mensen. Je kunt tegenslag krijgen in je leven of je kunt een onzichtbare vijand hebben, iets dat je steeds weer een tik geeft. Maar het kan ook zijn dat het je voor de wind gaat en dat je eigenlijk nergens over hoeft na te denken. Je hoeft alleen te denken: hoe kan ik meer geld verdienen of wat zal ik eens met mijn vrije tijd doen? In beide situaties staat er 1 ding centraal: Heb je de moed om op God te vertrouwen?

Vertrouwen op God gaat ten koste van jezelf, je kunt niet op allebei vertrouwen. Je moet jezelf blootstellen aan God grootheid en Hem aan het werk laten. Je mag je handen optillen en zeggen: God het is voor U. Doet U toch met mij wat het beste voor me is, ook al begrijp ik dat misschien niet altijd. De soldaten begrepen het waarschijnlijk ook niet, maar toch gingen op weg naar de vijand met hun kruik en fakkel. Dat is vertrouwen en daar is moed voor nodig!

Vanuit die moed mogen wij zoeken naar God weg in ons leven. Wat wilt U dat ik doen zal, Heere? Jezus heeft voor mij geleden en ik wil U mijn dank geven en U aanbidden in en met mijn leven. God zal zeker naast je staan, Hij zal het vertrouwen in Hem nooit beschamen. Daar kun je zeker van zijn, al lijkt het misschien niet altijd zo. God weet wat goed voor ons is en dat mogen we van Hem ontvangen.

Laat jouw en mijn gebed dan zijn: leer mij volgen zonder vragen, Vader wat Gij doet is goed. Leer mij slechts het heden dragen, met een rustig, kalme moed. Want waar de weg mij brengen moge, aan U hand trouwe Vader, loop ik met gesloten ogen naar het onbekende land!