Heere, U weet dat ik U liefheb

Deuteronomium 10:12 Nu dan, Israël, wat vraagt de HEERE, uw God, van u dan de HEERE, uw God te vrezen, in zal Zijn wegen te gaan, Hem lief te hebben en de HEERE, uw God, te dienen, met heel uw hart en heel uw ziel.

Het volk Israël heeft de 10 geboden gekregen van God, de geboden die hen zal helpen om God te dienen en hun naaste lief te hebben. Als ze tenminste die geboden houden en daarnaar leven. Mozes daarna houdt Mozes een toespraak voor het volk en dat lees je in Deuteronomium 10 vanaf vers 12. Het is een oproep van Mozes om te leven naar de wil van God en om God te dienen. Niet alleen maar Gods geboden te houden, maar Hem te dienen met hart en ziel.

De boodschap van Mozes is gericht aan het hele volk van Israël. Nu dan, Israël! Dat maakt heel duidelijk aan wie deze boodschap is gericht. Aan het volk Israël, aan de kinderen van Abraham, Izak en Jacob. Aan het nageslacht en het beloofde zaad van Abraham, alleen aan hen. Of toch niet? Zijn wij, christenen, niet aan die boom geënt? Zijn wij niet bij dat volk gaan horen? Zijn wij niet door het bloed van Christus deel gaan uitmaken van het volk van God? Ja, dat zijn we inderdaad. Wij, heidenen, zijn door het werk van Gods Zoon deel gaan uitmaken van Zijn volk. En dus geldt deze boodschap ook aan jou en mij. We kunnen er niet omheen, en dat moeten we ook absoluut niet willen. Want Gods boodschap is voor jou en mij van levensbelang.

We moeten God vrezen, Hem respecteren als God! Hij is degene met het gezag en naar Hem moeten we luisteren. Hij is de Allerhoogste en wij gaan dan niet lekker onze eigen weg, maar horen naar wat Hij ons te zeggen heeft. Dat is het vrezen van God. Het is niet bang zijn voor Hem, maar Hem als hoogste gezag stellen. Dat gezag toont God in Zijn Woord, wat in de Bijbel staat is waar en daar hebben wij ons aan te houden. Wil je dat niet of doe je dat niet, dan vrees je de HEERE niet. Dan kun je Hem ook niet liefhebben, al kun je dat misschien mooi zeggen met je mond. Maar het gaat erom wat er in je hart leeft. Houdt je van God? Dan leef je naar Zijn geboden!

Wij mogen in Gods wegen gaan, luisteren naar Zijn Woord. Maar ook  zien wat Hij voor ons heeft uitgestippeld en die weg gaan. De belangrijkste weg voor ieder mens is langs het kruis, om daar onze zonden af te leggen. Dat is de enige weg die bij iedereen hetzelfde is, daar kunnen we niet omheen. Maar vervolgens kan het een moeilijke weg zijn, een weg door dalen of over bergen, een positieve of negatieve weg, maar het is Gods weg met ons.

Ja, we mogen God dienen met heel ons hart en heel onze ziel. Hem zo liefhebben, dat er niets is dat we meer liefhebben en dat te tonen door Hem te dienen. Heb jij je leven zo ingericht? Is het God die centraal staat in jouw leven? En heb je Hem lief met heel je hart? Jezus vroeg het ook aan Petrus: Heb jij Mij lief? En Petrus antwoordde: Heere, U weet dat ik U liefheb. Petrus kon dat zeggen, zelfs nadat Hij Jezus had verloochend. Zeggen wij het met Petrus na? Heere, U weet dat ik U liefheb.

Een schat in de hemel

Lukas 12:34 Want waar uw schat is, daar zal ook uw hart zijn.

We hebben ze allemaal wel: schatten. Zo zijn mijn vrouw en kinderen voor mij schatten, maar ook mijn werk is soms een schat waar ik heel voorzichtig mee ben. Jij hebt zo vast ook je schatten, dat kan bijna niet anders. Ieder mens heeft schatten, dingen of zaken die hij of zij waardevol vindt. Dat is in sommige gevallen natuurlijk heel goed, maar wat is je belangrijkste schat?

Jezus geeft les over bezorgd zijn en over het druk maken om allerlei zaken op aarde. Een bijzondere les over vogels die niet zaaien en over lelies die groeien, ondanks dat ze niet werken. God geeft dat dit allemaal gebeurd en Hij zorgt voor de planten en de dieren. Maar als Hij dit allemaal geeft, zal Hij dan niet aan ons mensen denken? Wij kleingelovigen! Ja, dat moeten we bekennen: ons geloof is vaak maar zo klein. We denken zo klein van God, terwijl Hij het beste met ons voorheeft. Wij willen alles zelf doen, maar vergeten vaak dat God er is.

Daarna gaat Jezus verder met Zijn preek en spreekt over ons hart en onze schatten. Waar zijn onze schatten? Is onze schat in de hemel of hier op de aarde? Dat is een vraag op leven en dood, een vraag tussen vergeving en voor eigen zonden staan, een vraag tussen God en de aarde. Heb jij daar een keus in gemaakt? Je moet kiezen, je moet kleur bekennen en de schat die het meeste waarde heeft overhouden.

Weet je, Jezus kent ons door en door. Hij kent ons hart en weet waar vanuit onszelf onze schatten liggen. Die liggen natuurlijk hier op aarde en dat vinden wij maar al te fijn. Denk erom dat je aan mijn schat komt! Ja, op die manier beschermen we onze schatten en het liefst praten we die schatten ook nog goed. Dat staat nergens in de Bijbel of we halen teksten aan als: ja maar ik ben vrij. Nou gefeliciteerd als dit het geval is, maar wanneer je hart nog aan de aardse schatten vastzit, ben je niet vrij. Je bent in de ban van die schat! En daar moeten we mee stoppen.

We moeten daarmee stoppen omdat ons hart is waar onze schat is. En voor onze eeuwige zaligheid is het nodig om ons hart in de hemel te hebben. Daar zit God immers, met aan Zijn rechterhand Zijn Zoon. Als daar ons hart is, dan zijn we in Jezus Christus en dan zijn we waarlijk vrij. Dan mogen we leven tot zijn eer en die schat met ons leven bewaken. Die kan trouwens niemand van ons afnemen, die kan door niets en niemand worden aangetast, want in de hemel is die schat veilig.

Het is ook nog eens de mooiste en waardevolste schat die er ook maar te krijgen is. Het is gekocht met het bloed van de Zoon van God, Jezus Christus en dat is de duurste prijs die ooit ergens voor is betaald. Maar wel een prijs uit liefde, uit liefde voor jou en mij.

k Heb een beurs die niet oud wordt
'k Heb een schat die nooit opraakt
'k Heb een schat in de hemel
En 'k heb Jezus in mijn hart
Hij is Koning, Hij is Koning
Hij is het die ons bevrijdt
Hij is Koning, Hij is Koning
Koning in eeuwigheid

Onderwezen door Christus

Markus 2:13 En Hij vertrok naar weer naar de zee; en heel de menigte kwam naar Hem toe, en Hij onderwees hen.

Jezus heeft weer een wonder gedaan. Een man werd naar Hem toegebracht door zijn vrienden. Ze konden het huis niet in en lieten hem vervolgens door het dak zakken, recht voor Jezus voeten. Toen Jezus het geloof van hun zag zei Hij: Uw zonden zijn vergeven. De Schriftgeleerden die erbij stonden waren verbolgen; hoe durft Hij dit te zeggen? Hoe durft Hij iemand zijn zonden te vergeven. Als antwoord daarop zei Jezus: is het makkelijk om tegen iemand te zeggen dat zijn zonden zijn vergeven of dat iemand weer kan lopen. En direct erop zegt Hij tegen de man: sta op en neem uw ligmat op en ga naar huis.
Vervolgens stond de man op en liep naar huis.

Een groot wonder wat Jezus hier heeft gedaan, maar dat was niet het belangrijkste. Er zijn twee belangrijkere zaken in deze geschiedenis dan het wonder van de genezing. Allereerst natuurlijk dat de zonden van de man zijn vergeven. Jezus vergeeft de man zijn zonden, puur en alleen om het geloof. De man heeft zijn geloof nog niet eens uitgesproken naar Jezus en dan heeft Jezus hem al vergeven. Dat is Christus en dat is hoe Zijn hart eruit ziet. Hij wil dat onze zonden vergeven worden en Hij wil dat we schoon worden, gewassen door Zijn bloed. Dat mogen wij ook geloven, al kunnen we soms met onszelf in de knoop liggen. Jezus wil jou en mij vergeven.

Maar wat ook belangrijk is, is wat er na het wonder gebeurt. Iedereen praat er natuurlijk over en de mensen die het wonder hebben gezien waren buiten zichzelf en verheerlijkten God. Ze konden hun mond niet houden en vertelden anderen ook over Christus. Dat is voor ons een mooie leerschool, zo mogen wij ook anderen bij Christus brengen. Want dat is wat ze deden, de mensen werden nieuwsgierig en wilden Hem ook zien en horen. Is de manier waarop wij ons geloof leven ook een uitnodiging voor anderen om bij Hem te komen? Die vraag mogen we onszelf steeds weer stellen.

Jezus ging naar de zee en de mensen wisten dat. Een aantal zullen Hem zijn gevolgd, want ze wilden meer zien. Zo vaak zie je natuurlijk geen wonderen. Maar Jezus had met dat wonder niet alleen bereikt dat de mensen God gingen aanbidden, Hij had er ook mee bereikt dat ze aan Zijn voeten gingen zitten en luisterden naar wat Hij hen leerde. De mensen kwamen in een menigte naar Hem toe! Ze wilden leren van Hem en luisteren naar wat Hij hen zou vertellen.

Dat is de plaats waar Christus ons wil hebben, dicht bij Hem en al luisterend naar Zijn onderwijs. Hij geeft Zijn onderwijs in de Bijbel, daar heeft Hij het allemaal op laten schrijven. Als wij in de Bijbel lezen, zitten we ook aan de voeten van Christus. Dan mogen we ons hart openstellen voor alles wat Hij ons wil leren. Het Woord moet ingang hebben tot ons hart en niet alleen ons verstand. En als we dan aan Zijn voeten zitten, of het nu in de kerk is of thuis, dan wil Hij ons over Zichzelf leren. Hij leert ons Wie Hij is en wat Hij voor ons heeft gedaan. Dan wordt het wonder voor ons steeds groter. Maar Hij leert ons ook hoe we ons staande kunnen houden in deze wereld.

Ik kniel neer aan Zijn voeten en open mijn hart voor wat Jezus tegen mij te zeggen heeft. Wat doe jij? Laat jij je ook onderwijzen en stel je daar je hart bij open? Of ga je lekker je eigen gang en wordt je alleen maar verontwaardigd over wat er in de Bijbel staat, net als die Schriftgeleerden?

Jezus leert ons zo ook vandaag weer een les, Hij leert ons dat Hij onze zonden wil vergeven maar ook dat we bij Hem moeten Zijn om zowel Christus als Zijn Vader te leren kennen. Ja, van Hem wil ik leren en door Hem laat ik me onderwijzen. Jij ook?

Een feest tot Gods eer

Psalm 126:3 De Heere heeft grote dingen bij ons gedaan, daarom zijn wij verblijd.

Je viert een feestje meestal bij een bijzondere gebeurtenis. Bij een geboorte of een huwelijk, bij een verjaardag, als je bent geslaagd of als je promotie hebt gehad. Ja, dat zijn gebeurtenissen die gevoerd mogen en moeten worden. Er is iets bijzonders gebeurd en daar mag je blij om zijn en wanneer je blij bent mag je feest vieren.

Het volk van Israel was ook in een feeststemming en dat beschrijft de dichter van psalm 126. Het is een danklied na de ballingschap, een lied om God te danken voor Zijn verlossing uit Babel. Het volk kan het bijna nog niet geloven, maar toch is het daadwerkelijk zo. Ze zijn niet meer in gevangenschap van Babel, maar ze zijn in de vrijheid van hun eigen land. Waar ze weer vrij kunnen gaan en staan, maar bovenal weer in vrijheid God kunnen dienen en Zijn dienst houden. De psalmschrijver zegt het zo: Toen werd onze tong vervuld met lachen en onze tong met gejuich. Ja, met gejuich tot Gods eer en met diepe dankbaarheid voor Zijn daden. Ze willen weer tot Zijn eer leven, wat een heerlijke tijd zal dit geweest zijn in Israël, ondanks alle moeiten van de wederopbouw.

Wat de psalmist verwoord, geldt ook voor ons. Het geldt voor ieder die Jezus heeft aangenomen als Verlosser en Redder. Voordat we onszelf overgeven aan Hem, zijn we ook opgesloten in de ballingschap. Een ballingschap die we over onszelf hebben uitgestort in het paradijs. De ballingschap van de zonde en van verdorvenheid. We zijn niet vrij, al lijkt dat vaak wel zo, maar we zijn juist gebonden aan de wereld en alle verleidingen die daar bij horen. Maar dat verandert als Jezus in ons leven komt, dan worden de kettingen van de ballingschap verbroken en mogen we vrij zijn. Niet maar voor een dagje, maar voor eeuwig! Ben jij al vrij?

En dan mogen we ook met de psalm meezingen, we mogen een feest vieren in ons hart en in ons leven. We mogen vieren dat God grote dingen bij ons heeft gedaan. Hij heeft ons verlost en Hij heeft ons vrijgemaakt. Hij heeft ons uit de ballingschap geleid en als we dat beseffen, dan zingt ons hart een loflied tot Zijn eer. Ons leven wordt, ondanks de zonde die er nog is en de tegenslagen die we kennen, een feest tot Zijn eer. We zijn vervuld met Zijn liefde en leven door Zijn Geest. Die doet in ons een goed werk, Die leidt ons op Zijn weg.

Want het volk had het niet makkelijk tijdens de wederopbouw van het land. Ze waren wel vrij en terug in hun eigen land, maar er lag veel gevaar op de loer. Ze moesten werken met in de ene hand een troffel en de andere een speer. Zo is het bij ons ook geen gesneden koek wanneer we bij Jezus horen, er ligt ook veel gevaar op de loer. Wij moeten ons ook staande houden in dit leven en dat kunnen we doen met in de ene hand de Bijbel en in de andere hand gebed. Als we dat zo bij ons dragen, en ons leven zo inrichten dat God centraal staat, dan zullen we staande blijven. Dat is niet eenvoudig, want er wordt ons zoveel moois voorgeschoteld, zoveel dingen kunnen toch wel, dingen die we deden toen we gevangenen waren. Maar daar moeten we nu tegen vechten, ondanks het feestgedruis.

Maak een feest van je leven, een feest ter ere van God! Dan zullen we een voorproefje hebben van de eeuwigheid bij Hem. Dan kan niets ons scheiden van Zijn liefde en zullen we steeds meer vervuld raken door de Geest! Want een heilig feest ter ere van God is een lust voor Zijn oog. Ik vier het feest, vier je mee?

Ik ben de baas!

Efeze 5:25 Mannen, heb uw eigen vrouw lief, zoals ook Christus de gemeente liefgehad heeft en Zich voor haar heeft overgegeven.

De man is de baas in huis en de vrouw moet naar de man luisteren. Het is een veelbesproken thema en sommige mannen zijn trots op dit soort zinnen. Ze zijn er inderdaad, die mannen die het voor het zeggen hebben in huis. Zij bepalen wat er gebeurt en niet goedschiks, dan kwaadschiks. Zij zijn degene die de regels opstellen en de vrouwen hebben niets in te brengen. Ja, ze mogen hard werken in huis maar verder niet met te veel zaken bemoeien.

Zo lijkt het in dit tekstgedeelte van Efeze ook te staan. De vrouw moet de man onderdanig zijn en ze moet luisteren. Deze tekst zet bij veel mensen kwaad bloed. Hoe kun je dat nu in de Bijbel schrijven en dan staat het ook nog eens in het huwelijksformulier. Maar toch staat het er en wat er in de Bijbel staat, daar moeten we ons aan houden.

Maar we mogen dit niet uit het verband trekken, want de volgende tekst is onze tekst. De man moet zijn vrouw en zijn gezin liefhebben. Hij moet leidinggeven en hij mag inderdaad de lijnen uitzetten. Vooral in de tijd van de Bijbel was dat natuurlijk aan de orde van de dag en niet alleen bij het volk Israel. Dat was het geval in de meeste culturen. De man moet dus vanuit de liefde zijn gezin leiden en op die manier toont hij zijn liefde voor zijn gezin. Doe jij dat?

En dat leidinggeven moet hij doen vanuit een bepaald perspectief: zoals Christus de gemeente liefgehad heeft en Zich voor haar heeft overgegeven. Een man moet dus het beeld zijn van Christus. Zowel voor zijn vrouw als voor zijn kinderen. Christus offerde Zichzelf op voor Zijn gemeente, voor Zijn kinderen. Zo dient een man zichzelf ook op te offeren voor zijn gezin. Dan staat niet zijn hobby bovenaan of zijn eigen zaak of erger nog: een andere vrouw. Nee, wanneer een man het beeld van Christus wil zijn, moet hij zijn gezin liefhebben en daar komt niets tussen. Zij staan op nummer 1! Alle andere zaken die zo belangrijk zijn, staan allemaal plaatsen daaronder. Dan gelijk maar de vraag: hoeveel tijd besteed jij aan je gezin? En hoeveel tijd besteed je aan andere zaken?

Maar dit geldt niet alleen voor mannen, dit geldt voor iedereen. Tegenwoordig vinden vrouwen ook heel veel andere zaken belangrijk. Vroeger was ze boven alles de moeder van het gezin. Maar tegenwoordig zijn er veel vrienden, uitgaan, soaps en noem maar op. Vrouwen: wie staat er daadwerkelijk bij jullie bovenaan?

En tot slot kunnen we de vraag ook doorschuiven naar het gemeente-zijn. Wij als gemeente van God, wie staat er bij ons bovenaan? Bij de ouderlingen en diaken: wat drijft je bij het werk dat je doet? Wat drijft je bij de beslissingen die je neemt? Bij de gemeenteleden: Leef je voor Christus? Hoe leef jij dan voor Christus? En voor ons allemaal: proberen wij op Christus te gaan lijken? Willen we net als Hem worden? Hij heeft immers het voorbeeld gegeven!

Een heerlijke les van God, door Paulus aan de gemeente van Kolosse. Maar ook een heerlijke les aan ons. Wij mogen leven tot Zijn eer, omdat Hij ons heeft liefgehad. Dan wil je toch niet anders meer. We mogen alle andere zaken aan de kant gooien, alles wat schadelijk is voor onze relatie met Christus vernietigen en misschien moeten we ook onze prioriteiten weer ordenen. Maar alles tot Zijn eer en glorie! Jezus houdt van jou en mij, dat is toch heerlijk nieuws!

Dit is de wil van God

Johannes 6:40 En dit is de wil van Hem Die Mij gezonden heeft, dat ieder die de Zoon ziet en in Hem gelooft, eeuwig leven heeft, en Ik zal hem doen opstaan op de laatste dag.

Vaak hebben we vragen over God en meestal zijn dat negatieve vragen. Hoe kan het nu dat God die of dat toestaat? Had God het niet anders kunnen laten lopen? Weet God hier dan niet vanaf? Dat zijn menselijke vragen die we aan God stellen en natuurlijk heel begrijpelijk. Wanneer we deze vragen aan God stellen, is het ook goed. Maar Jezus leert ons hier op aarde God kennen. Hij leert ons Wie God is en wat Hij wil. Christus is God in mensenvlees en op die wijze laat God Zijn binnenkant zien, Zijn hart.

Want Jezus zegt over God: En dit is de wil van Hem Die Mij gezonden heeft. God heeft Jezus dus gezonden, dat staat als een paal boven water. God heeft Hem Mens laten worden en op die manier moest Christus, de Zoon, Zichzelf vernederen. Niet alleen het mens zijn is een vernedering, maar Hij ging nog dieper. Hij stierf zelfs, juist datgene wat de mens over zichzelf heeft afgeroepen door de zonde, daarin is Jezus gestapt. En puur en alleen voor ons, ja voor jou en voor mij. Dat tekent de Vader, dat laat zien wie God is.

En we hoeven alleen maar in de Zoon te geloven. That’s it! Meer is het niet, meer hoeven we niet te doen. Sterker nog: meer kunnen we niet doen. Wij kunnen zelf helemaal niets toevoegen aan het volbrachte werk van Jezus. Alles wat we daarvoor proberen breekt alleen maar af. Wij mogen zien op de Zoon en dan ook in Hem geloven. Ja, zo eenvoudig is het. Jezus zegt het zelf en dan kunnen wij daar niets tegenin brengen. Machtig mooi toch, dat alles al is gedaan!

En wie dan gelooft in Hem, die heeft eeuwig leven en Jezus zal hem doen opstaan op de laatste dag. Stel je eens voor! De laatste dag is aangebroken en Jezus komt als Vorst naar de aarde terug en wat gebeurt er: het graf gaat open! We zullen voor eeuwig bij Hem zijn. Christus zelf zal ons doen opstaan, Hij belooft het. Hij staat dan aan ons graf en roept ons eruit. Net zoals bij Lazarus, noemt Hij onze naam en zegt: kom uit de aarde en kom naar Mij! Het is tijd, je zult weer leven en nu voor eeuwig. Ik geef je gelijk een nieuw lichaam, een nieuwe naam en nieuwe kleren. Je mag voor altijd bij mij zijn.

Dat is God en dat is er voor ieder die in de Zoon gelooft. Is God boosaardig? Is God negatief? Heeft God het slechte met ons voor? Absoluut niet! Er gebeuren dingen, ingrijpende dingen die wij niet begrijpen. Maar we mogen nu zien Wie God is, een en al liefde voor Wie gelooft in Zijn Zoon. Kom, doe je mee en vallen we in aanbidding voor Hem neer! Laten we Hem prijzen, ondanks onze zorgen, pijn en verdriet. Laten we Hem groot maken, ook al
begrijpen we niet alles. Want God is goed!

Lieve God, dank U voor Uw liefde. Dank U dat U Jezus hebt gestuurd voor onze zonden en leer ons U en Hem meer een meer lief te hebben. Wat een heerlijk Evangelie als we lezen Wie U bent en voor ons wilt zijn. O Heere, hoe heerlijk is Uw Naam!

God zal de Enige zijn

Zacharia 14:9 De Heere zal Koning worden over heel de aarde. Op die dag zal de Heere de Enige zijn en Zijn Naam de enige.

Een wereld waarin God de Enige is, de Heerser over de volken. Wat een heerlijke tijd zal dat zijn. Een tijd waarin we ons geen zorgen hoeven maken, een tijd waarin alles gericht is op Hem alleen. Hij die goed is en die Zich over Zijn kinderen ontfermt. Een tijd waarin er geen licht meer nodig is, want God is het Licht. Hij straalt als de zon en zal ieder mens bestralen met Zijn liefde, ieder mens die Zijn Zoon als Verlosser kent. Ik krijg het warm vanbinnen als ik daaraan denk, jij ook?

Het is een periode in na de ballingschap. Een deel van het volk is weer teruggekeerd uit Babel en beginnen het leven weer op te pakken in Israël. Dat is natuurlijk niet makkelijk, want veel is verwoest en ze zijn jarenlang in een godloze omgeving geweest. Een land waar andere goden werden aanbeden en waar vooral de koning aanbeden werd. Een land waar astrologie belangrijk was en mensen met tovenarij bezig waren. Een donkere tijd voor het volk, een tijd waarin God niet centraal stond en Hij niet de koning was van vele joden.

Dat heeft God ook gezien en nu geeft Hij door middel van Zacharia Zijn volk te kennen dat er een andere tijd zal komen. Een tijd waarin God de enige Koning zal zijn, een tijd dat de boze verslagen wordt en niet meer zal heersen. Dat is natuurlijk gebeurd aan het kruis van Golgotha, toen de macht van satan werd gebroken en Jezus de dood en de hel heeft overwonnen. Zacharia spreekt hier in eerste instantie over, zo rond 500 jaar voor Christus komst. God belooft de Messias en vanuit Zijn werk zal God de Koning zijn.

Maar Zacharia ziet ook nog over die tijd heen, ja zelfs over onze tijd heen. Want nu is satan wel verslagen, maar veel mensen erkennen God niet als hun Koning. Ze willen niets met Hem te maken hebben en leven hun leven voort. Dat doet God pijn, Hij wil het liefst dat alle mensen Hem als Koning dienen en voor Hem leven. Maar de dag komt dat er voorgoed wordt afgerekend met satan, als Jezus terugkomt naar de aarde. Als Hij komt met macht en majesteit en ieder bij Zich zal roepen om voor eeuwig met Hem te leven. Dan breekt de tijd aan dat God de Enige is en dat wij alleen tot Zijn eer mogen leven. Dat is niet beangstigend, want God is goed en Hij weet wat het beste voor ons is. Dat zal geweldig zijn!

Misschien heb jij je leven nog niet aan Hem overgegeven en heb jij andere koningen in je leven. Dan mag je naar Hem toe en je leven overgeven en Hem als Koning gaan eren. Dat kost je gegarandeerd je eigen koningen en dat zal niet altijd makkelijk zijn, maar je krijgt de grote Koning ervoor in de plaats en Hij maakt dat we in Hem zoveel geluk zullen vinden dat we geen andere koningen meer nodig hebben.

Wachten op die dag, op die heerlijke dag waarop alles zal veranderen. Biddend uitzien naar het leven in Zijn nabijheid en een leven waarin God ons beschijnt met Zijn liefde. Die dag verwacht ik, daar kijk ik naar uit. Kijk jij daar ook naar uit? Krijg jij als je deze tekst zo leest ook dat warme gevoel vanbinnen dat we straks alleen Hem als Koning hebben? Dat zal heerlijk zijn.

Maar het blij vooruitzicht dat mij streelt!