Het voorrecht van een mens

Psalm 8:5 wat is dan de sterveling, dat U aan hem denkt, en het mensenkind, dat U naar hem omziet.

En Hebreeën 2:6 maar iemand heeft ergens getuigd: Wat is de mens, dat U aan hem denkt, of de mensenzoon, dat U naar hem omziet.

De mens is volmaakt door God geschapen, net als de engelen. Net als de gehele schepping eigenlijk door God volmaakt is geschapen. Toch heeft de mens een bevoorrechte positie. De mens is allereerst naar Gods beeld geschapen, dat toont dat God werkelijk de mens al kroon op Zijn schepping zag. Hij wilde iets speciaals creëren, de slagroom op de taart, mensen met een eigen wil om Hem te dienen.

Maar het liep toch even anders! De mens maakte zich de zonde eigen en koos tegen God. En vanaf dat moment is er een scheur ontstaan tussen God en de mens. Hetzelfde gebeurde trouwens met engelen, want in de hemel kwamen er engelen in opstand tegen God. Ze werden de hemel uitgezet en nu werken ze samen met satan, hun leider. En toch is er een wezenlijk verschil tussen de mens en de engelen. Want voor de mens heeft God Zijn Zoon gegeven, zodat de scheur hersteld kan worden. Dat is niet voor de engelen, ze zijn veroordeeld tot de hel.

Maar die bevoorrechte positie moeten wij wel verzilveren! We moeten Gods Zoon aannemen als Verlosser en Zaligmaker, want Hij is naar de aarde gekomen om voor de zonde te sterven. Hij kwam naar ons toe, naar jou en mij. Hij komt nog steeds naar ons toe, door Zijn Geest maar met Zijn verzoenend bloed. Die bevoorrechte positie vraagt je om een keuze te maken: wil je bij God horen of niet? Gods Geest wil je helpen om de juiste keuze te maken.

En wanneer wij dan weer tot Zijn kinderen zijn aangenomen, dan weet je het. Ik was gebonden, maar nu ben ik vrij. Ik was verslaafd aan de zonde, ten dode opgeschreven voor eeuwig, maar toen kwam Jezus naar je toe en gaf je vrijheid. Hij gaf Zichzelf voor jou. Dan mogen wij die speciale positie bij God ook op de juiste manier gebruiken. We mogen leven tot Zijn eer, uit liefde voor Hem en uit dankbaarheid voor de Zoon. Dan mag je zingen: ik heb een lied dat de engelen niet kunnen zingen: Ik was een zondaar, maar ben gered. Wat een heerlijke en grote God! Glorie halleluja!

https://www.youtube.com/watch?v=DbF69ehpykk

De rivier van genade

Efeze 1:8 Die Hij ons overvloedig geschonken heeft, in alle wijsheid en bedachtzaamheid,

Het leven van een gelovige lijkt soms net op een rivier. Een rivier kan in een tijd van veel regen heel hoog staan. Soms stroom het water zelfs over de rand van de rivier. Maar een rivier kan ook heel laag staan in een droge tijd. Soms wordt het zelfs een kibbelend beekje, terwijl er in betere tijden veel meer water doorheen stroomt. Zo kan het leven van een gelovige ook lijken. Soms is er lijkt er heel veel genade en zijn we zeker van onze zaak, we leven dicht bij God. Soms lijkt het alsof de genade is opgedroogd, we twijfelen aan onszelf en of het wel allemaal waar is en voor ons is, we leven dan meestal verder bij God vandaan.

Maar Paulus schrijft over een rivier van genade die overvloedig is. Het is niet een kibbelend beekje, maar een volle stroom. De genade van God is overvloedig en staat niet de ene keer op een klein beetje en de andere keer op overvloed. Gods genade is er altijd evenveel en wordt ook op die manier uitgedeeld. Jezus Christus heeft geleden en is gestorven voor iedere zonde die Zijn kinderen begaan, in Hem hebben wij verlossing en vergeving ontvangen. Dat is de genade, de verzoening door Christus met de Vader. En die ontvangen wij om niet en dat is zoals gezegd altijd evenveel.

Maar toch kunnen wij het soms anders ervaren. Maar dat ligt dan vooral aan onszelf. Wij leven misschien verder bij God vandaan, wij twijfelen aan Wie Hij is en of de vergeving ook voor ons is. Wanneer wij denken het zelf wel te kunnen of wanneer wij niet in de Bijbel lezen en God aanroepen en met Hem praten, dan raken we bij Hem vandaan. En dat beïnvloed ons gevoel en ons denken. We denken dan dat de genade minder is en dat is het moment dat er twijfel komt.

Maar God spreekt hier tot ons over de genade die overvloedig is. Het bedekt al onze zonden en God heeft de geschonken aan al Zijn kinderen. En dat is niet met willekeur of bij toeval. Nee, God schenkt dit in alle wijsheid en bedachtzaamheid. God weet wat Hij doet en heeft gedaan voor ons. De rijkdom van Zijn genade werd geschonken op Golgotha en is bepaald zoals Hij het Zich heeft voorgenomen. Om uiteindelijk alles in Christus weer bijeen te brengen. Wij begrijpen God niet altijd, maar mogen vertrouwen op Zijn wijsheid.

Misschien heb jij nog geen genade ontvangen. Dan lees je dit en doet het je niets, want je weet niet hoe het is om genade te hebben ontvangen. Dan moet je weten dan ook jij zondig bent, de zonde staat tussen jou en God in. Je bent niet met Hem verzoend sinds Adam en Eva in zonde zijn gevallen en jij en ik daarin deel hebben. Wij allen hebben tegen God gezondigd en kunnen daardoor niet het Koninkrijk van God binnengaan. We missen ons doel wanneer we Gods genade niet ontvangen. Maar God wil ook jou genade schenken door de Heere Jezus Christus. Hij is voor jouw zonden gestorven en jij mag ook bij Hem komen om vergeving te ontvangen. Dat mag nu gelijk! Wacht niet langer, want je weet niet hoeveel tijd je er nog voor hebt.

En wanneer we ons dan overgegeven hebben in de verlossende handen van Jezus Christus, mogen wij delen in die overvloedige rivier van genade. Een genade die altijd blijft stromen en al onze zonden vergeeft. Zo is God en daarom mogen wij Hem dankbaar zijn. Hij deelt uit en niet wijzelf. Dat is toch heerlijk! 

Gods reddingsplan

Mattheus 1: 21 en zij zal een Zoon baren, en u zult Hem de naam Jezus geven, want Hij zal Zijn volk zalig maken van hun zonden.

Het feest van Kerst, de komst van Jezus naar deze aarde, komt er weer aan. Maar wanneer je om je heen kijkt, vervaagt het totale beeld van Kerst. Het is net alsof er een grote epidemie heerst in een land en niemand weet wat het medicijn ervoor is. Sterker nog, veel mensen weten niet eens dat ze ziek zijn of ze willen het niet weten. Dat is exact hoe het ervoor staat in deze wereld, de epidemie van de zonde woekert voort en de mensen weten het niet, willen het niet weten en kennen ook het medicijn niet.

Gods reddingsplan is zo mooi, zo vol van liefde en genade, dat wij dat nooit hadden kunnen bedenken. Zijn Zoon, Jezus Christus is immers naar de aarde gekomen en gestorven voor de zonden van de wereld. En ieder die in Hem gelooft zal zalig worden! Dat is al vanaf de zondeval Gods plan en toen God door een engel in een droom aan Jozef verscheen, maakte Hij Zijn plan bekend. Maria zal een Zoon baren en u zult Hem de naam Jezus geven, want Hij zal Zijn volk zalig maken van hun zonden.

En als we dan om ons heen kijken, daar barst je hart van verdriet. Want mensen buiten de kerk kennen meestal het medicijn niet meer. Kerst is voor hen een feest van lichtjes en lekker eten. Zelfs de naam Kerst wordt uit reclames geweerd en zo wordt het allemaal weggemoffeld. Gods plan wordt weggemoffeld en verstopt achter gezelligheid. En dat doet verdriet, allereerst bij God maar ook bij Zijn kinderen. Want we gunnen immers ieder mens het medicijn tegen de zonde. Ieder mens moet weten dat ze zondig zijn en dat er redding is in Jezus Christus. Anders gaan ze verloren en daarom is onze taak om het Licht van de wereld aan iedereen bekend te maken, net als de herders.

Maar ook zelfs binnen de kerken zien we de problemen. In sommige kerken horen mensen niet eens meer dat ze ziek zijn, dat ze verloren zijn. Er wordt alleen gesproken over Jezus, over het medicijn, maar men wil niet weten dat met ziek is. Wij moeten weten dat de ziekte in ons zit en dan pas kunnen we de ware liefde van God en Zijn reddingsplan ontdekken. Jezus Christus, die zalig maakt van de zonde. Maar in andere kerken wordt het medicijn niet verkondigd, en als dat wel gebeurd dan wordt het als iets onhaalbaar geacht. Als een worst voor onze neus gehangen, terwijl we er toch niet bij kunnen.

Maar we mogen juist feestvieren omdat de Verlosser op aarde is gekomen en dat Hij voor de zonden is gestorven! Dan hebben we werkelijk Kerstfeest, als we mogen geloven dat Jezus ook voor onze eigen zonden is gestorven en heeft betaald. Dan mogen we Zijn Naam lofzingen in deze tijd van het jaar, dan mogen genieten van de gezelligheid en lichtjes. Want dan is Gods plan met ons tot vervulling gekomen, namelijk dat wij gered zouden worden. En dat mogen we aan iedereen vertellen, zowel de ziekte als het medicijn, ja de grote Zaligmaker.

U zult Hem de naam Jezus geven, want Hij zal Zijn volk zalig maken van de zonden. Heeft Hij jou al zalig gemaakt? Niet? Dan mag je naar Hem toe met je zonden en aan Hem geven, want Hij maakt je dan zalig. Hij laat je niet buiten de stal staan, maar je mag komen bij de kribbe en knielen voor de Zoon van God. Dan wordt je leven gevuld en wordt Kerst een feest van hoop en mogen we een lichtje zijn ,al zijn we nog maar klein. Een vlammetje dat brandt in de wind. Zo’n vrolijk helder licht, dat is een mooi gezicht. Kom er maar bij, het is voor iedereen.

Vurig verlangen

Lukas 22:15 En Hij zei tegen hen: Ik heb er vurig naar verlangd dit Pascha met u te eten, voordat Ik ga lijden.

Het einde van Jezus hier op aarde is in zicht, Hij gaat met Zijn discipelen het Pascha vieren. Dit is niet zomaar een Pascha, dit is de laatste keer met Zijn discipelen. De laatste keer Pascha, voordat het Lam wordt geslacht waardoor wij niet meer hoeven te sterven. Jezus wist wat er zou gebeuren en daarom was het zo belangrijk voor Hem om het Pascha nog te vieren met Zijn discipelen. Hij wilde het Avondmaal invoeren, Zijn discipelen de opdracht geven om altijd Zijn dood en opstanding te gedenken.

Het valt me nu voor het eerst op dat Jezus zegt: ik heb er vurig naar verlangd dit Pascha met jullie te eten. Het is een verlangen van Jezus om met Zijn discipelen samen te eten en daarnaast het Avondmaal in te stellen. Het komt niet van de discipelen af, maar van Jezus. Jezus geeft opdracht om de tafel gereed te maken en Hij is zelf aanwezig. Hij breekt het brood, dat Zijn lichaam is en Hij schenkt de wijn, dat Zijn bloed is. En dat alles doet Hij met een vurig verlangen.

Wij mogen ook aan de tafel komen bij Christus, want Hij is ook aanwezig als wij Avondmaal vieren. Hij breekt het brood en Hij schenkt de drinkbeker, waarvan wij mogen eten en drinken. Wij mogen dan gedenken aan het werk van Christus, dat Hij voor ons is gestorven. Het is een vurig verlangen van Jezus om met ons te eten. Is het ook een vurig verlangen van ons om met Hem te eten? Om te gedenken dat Hij Zijn leven heeft gegeven?

Nee, we komen niet uit onszelf aan de tafel. We komen alleen door het verzoenende werk van Jezus, de zonden die Hij van ons heeft weggedaan. Dat maakt dat we bij Hem mogen komen, aan Zijn tafel. Het gaat dan niet meer om een bokje of ongezuurd brood, maar om brood van eeuwig leven! Wij mogen niet komen omdat we zelf zo goed zijn of dat we zoveel goede dingen doen, juist het tegenovergestelde is waar. Wij mogen komen omdat we zelf tot niets in staat zijn, alleen door Hem kunnen we genade ontvangen en  leven tot Zijn eer.

Wat doe jij als de tafel voor je staat aangericht? Misschien durf je wel niet aan het Avondmaal deel te nemen. Je ziet zo op jezelf en daarin zie je alleen maar zonde. Dan mag je weten dat niemand daar uit eigen werken zit, maar alleen door het werk van Christus. Hij is gestorven voor al onze zonden en Hij heeft een vurig verlangen om met ons aan tafel te zitten. Kun je Hem weigeren?

Misschien ga je wel uit gewoonte aan het Avondmaal en zegt het je verder niet zoveel. Ook dan moet je bij jezelf te rade gaan of dat juist is. Is het een vurig verlangen van je om bij Hem te zijn en deel te hebben aan Zijn werk? Wij mogen ons eigen leven verliezen en Christus winnen, want Hij heeft overwonnen.

Wat een liefde van Christus dat Hij met ons aan de tafel wil zitten en ons zo wil laten zien dat we geliefd zijn door Hem! Ik verlang naar die maaltijd, met een vurig hart. Jij ook?